شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ١٣٣ - موهبت ستر و حجاب

متعال است، مضافا به اينكه ستر خوف نيز در او موجود است كه بر فرض فقدان ستر خوف در وى، باز هم خداى تعالى را نافرمانى نمى‌كرده زيرا ستر حيا از خدا، عاصم او از معاصى پروردگار است، چه صهيب عليم القلب (نه عليم اللسان فقط) نيك مى‌داند كه خداوند بى‌نياز، او را از عدم محض ايجاد فرموده، و همه ملك و ملكوت و غيب و شهادت را خدمتگذارش قرار داده تا نيازهاى او را تأمين نمايند، و بدين‌وسيله او به سعادت حقيقى خود نائل آيد، تأمل در اين همه نعمتهاى نامتناهى و الطاف بيكران باريتعالى كه بدون هيچ عوض و غرضى بر او ارزانى گرديده است، موجب حيائى است شديد كه طبعا ستر عصمت بين او و نافرمانى حضرت ولى النعم و الألطاف است و هر مؤمنى كه مانند صهيب عليم القلب و بيدار باشد، داراى ستر عصمت از گناه است، و به مقدارى كه جان و دلش، لمس نعمتها و الطاف باريتعالى را نموده، به همان مقدار آزرم و حيا از خداى- عز و جل- دارد، كه پرده عصمت از گناهان در همان حد است.

و بالعكس، عليم اللسان جهول القلب كه جز مراء و جدال همى ندارد و با اينكه علم و شناخت به حقيقت دارد، در مناظره با اقران، تلبيس و تدليس مى‌كند و جامه باطل را بر اندام حق مى‌پوشاند و حق را مكتوم مى‌سازد و آزرمى از نهى الهى ندارد كه فرموده: «و لا تلبسوا الحق بالباطل و تكتموا الحق و أنتم تعلمون.»[١]

[١] - بقره- ٤٢.