شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ١٣٤ - موهبت ستر و حجاب

بلى! فقيد اللسان سفيه القلب، وقيح است و از موهبت حيا و دين محروم است چنانكه امام صادق ٧ فرموده‌اند: «لا ايمان لمن لا حياء له» زيرا حيا (انقباض نفس و خودنگهدارى از ارتكاب قبيح به خاطر قبح آن) ثمره ايمان به خداوند حاضر و ناظر است و لزوما ايمان چنانى و اعتقاد به حضور ولى النعم و الالطاف و نظارت حضرتش بر همه اعمال، منتج انقباض نفس مؤمن از ارتكاب هر مكروهى در محضر او سبحانه و تعالى است، و آن كس كه بى‌شرمى مى‌كند و در محضر خداى تعالى مرتكب عصيان مى‌شود و باطل را در لباس حق جلوه مى‌دهد، بدين جهت است كه وجودش از نال بالنده و ثمربخش ايمان تهى است، و بو جهلى است كه وجودش از نهال بالنده و ثمربخش ايمان تهى است، و بو جهلى است به غلط بو الحكم ناميده شده و در واقع رهزن راه عبادت است و همانند ابو جهل در مصب اين عتاب الهى: «أ لم يعلم بأن الله يرى»[١] است.

تدبرى عميق در آيه شريفه به خوبى روشن مى‌كند كه حديث مذكور از امام صادق ٧ مستخرج از همين آيه كريمه است. يعنى حيا از ايمان به خداى عليم و ناظر بر اعمال نشأت مى‌گيرد، و بو جهل بى‌شرم كه ايذاء رسول الله ٦ را در حال سجده، قصد نموده بود، بدان سبب بوده كه ايمان به خداى عليم و شاهد بر اعمال نداشت و هر بى‌شرم از خداى عز و جل، بناچار تهى از چنين ايمانى است، و حاصل جمع واقعيت حيا از خداوند عز و جل، همان انقباض نفس‌

[١] - علق- ١٤.