شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ٨٦ - عبادت موجودات
فى السماوات و ما فى الأرض من دابة و الملائكة و هم لا يستكبرون يخافون ربهم من فوقهم و يفعلون ما يؤمرون.[١] آيا به آفريدگانى كه خداى متعال آفريده نمىنگرند؟ چگونه سايههاى آنها از راست به چپ مىگردند، و همگى رام و ذليلانه براى خداوند ساجدند، و براى خداوند همه موجودات سماوى و هر جنبندهاى كه در زمين است و فرشتگان، سجده و خاكسارى مىكنند، و هيچگونه استكبارى ندارند، و در عين سجود از سلطنت و استيلاى پروردگارشان بيمناكند، و انجام مىدهند آنچه را كه به آن امر مىشوند.
پس همه موجودات بدون استثنا، به سوى «الله» و مرتبه الهيت منجذبند و همگى در عبادت و سجدهاند و رام و آرام براى حضرتش در التماس و تضرعند، و تسبيحگوى او نه بنى آدمند و بس بلكه از سايههاى بى جان گرفته تا ملائكة الله ٣ جملگى در سجده و تسبيح و تهليلند «و عنت الوجوه للحى القيوم».[٢] بلى:
|
عشق در پرده مىنوازد ساز |
عاشقى كو كه بشنود آواز؟ |
|
|
هر نفس پردهاى دگر سازد |
هر زمان زخمهاى كند آغاز |
|
|
همه عالم صداى نغمه اوست |
كه شنيده چنين صداى دراز |
|
|
راز او از جهان برون افتاد |
خود صدا كى نگاه دارد راز |
|
|
سر او از زبان هر ذره |
خود تو بشنو كه من نيم غماز |
|
[١] - نحل- ٤٨- ٥٠.
[٢] - طه- ١١١.