شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ٦٠ - فرار إلى الله از مقامات عارفين

انقطاع و فرار إلى الله‌

اين فقره از دعا صريح است كه نيازمنديهاى هر كس قبل از مسئلت و دعا نزد خداوند متعال معلوم است، و او تبارك و تعالى به همه سرائر و ضمائر واقف است، و بنابراين، فقره «اسمع دعائى» چنانكه روشن نموديم، استدعاى مطابقت بين زبان فطرت و زبان مقال است كه چنين دعايى مسموع و مورد اجابت است كه به تفصيل در بحث پيشين گذشت.

فرار إلى الله از مقامات عارفين‌

هرب و فرار إلى الله تعالى، كه در اين فقره از دعا آمده است از مقامات عارفين است و مقام- همان‌طور كه در نخستين بحث از اين سلسله مباحث اشاره نمودم- هر خلق و صفتى است كه رسوخ و استوارى در آن خلق و صفت براى سالك إلى الله لازم است به گونه‌اى كه آثار آن خلق و صفت، بر جوارح وى استيلا يافته و ثمرات مطلوب را به بار نشاند. و بديهى است كه تحصيل چنان صفت و خلقى، نيازمند به رياضتهايى در ابعاد گوناگون مربوط به آن صفت و خلق است و رهرو دل آگاه ناگزير از اقامت در مرحله رياضت متناسب با آن خلق و صفت است تا با جانش آميخته و محكم شود و خلق و صفت استخوان دار گردد، و آيه شريفه: و انك لعلى خلق‌