شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ٣٨ - قوله «اللهم صل على محمد و آل محمد»
اجابت در آيه شريفه مطلق است و بديهى است كه اطلاق اجابت مستلزم اطلاق دعا مىباشد، يعنى هر دعا از هر دعا كنندهاى كه در حوزه اجابت حضرت مجيب الدعوات است.
|
آن نياز مريمى بودست و درد |
كه چنان طفلى سخن آغاز كرد |
|
|
جزو او بى او براى او بگفت |
جزو جزوت گفت دارد در نهفت |
|
|
دست و پا شاهد شوندت اى رهى |
منكرى را چند دست و پا نهى |
|
|
ور نباشى مستحق شرح و گفت |
ناطقه ناطق تو را ديد و بخفت |
|
|
هر چه رويد از پى محتاج رست |
تا بيابد طالبى چيزى كه جست |
|
|
حقتعالى گر سماوات آفريد |
از براى رفع حاجات آفريد |
|
|
هر كجا دردى دوا آنجا رود |
هر كجا كشتى است آب آنجا رود |
|
|
هر كجا مشكل جواب آنجا رود |
هر كجا فقرى نوا آنجا رود |
|
|
آب كم جو تشنگى آور بدست |
تا بجوشد آبت از بالا و پست |
|
|
تا نزايد طفلك نازك گلو |
كى روان گردد ز پستان شير او |
|
|
رو بدين بالا و پستيها بدو |
تا شوى تشنه و حرارت را گرو |
|
|
بعد از آن از بانگ زنبور هوا |
بانگ آب جو بنوشى اى كيا |
|
|
حاجت تو كم نباشد از حشيش |
آب را گيرى سوى او مىكشيش |
|
|
گوش گيرى آب را تو مىكشى |
سوى زرع خشك تا يابد خوشى |
|
|
زرع جان را كش جواهر مضمرست |
ابر رحمت پر ز آب كوثر است |
|
|
تا سقا هم ربهم آيد خطاب |
تشنه باش الله اعلم بالصواب[١] |
|
گفتهاند: مراد از زنبور هوا رعد است و ابن عباس از
[١] -. مثنوى دفتر سوم، ابيات: ٣٢١٩ چاپ نيكلسون.