شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ٢٤٧ - ظرافت تعبير در دعاى حضرت آدم(ع)

ولى اين مقصد را با وجد و حزنى كه لفظ «نادى» بر آن دلالت دارد القا و عرضه داشت و به‌ «ان ابني من اهلى و ان وعدك الحق و أنت احكم الحاكمين» بسنده كرد و چيزى بر آن نيفزود و نيازى را از خداى- عز و جل- نكرد و بدين‌وسيله ادب محضر و حاضر تبارك و تعالى را مراعات نمود.

ظرافت تعبير در دعاى حضرت آدم (ع)

ظرافت تعبير در دعا و ادب بيان در مقام سؤال از خداى تعالى پرتوى است از توحيد ساطع از روح دعا كننده موحد كه در صدر همه، پيمبران : قرار دارند، و توحيد نه فقط در دعا و مناجاتشان ساطع است كه در همه گفتار و كردارشان مى‌درخشد. چنانكه دعاى نوح به عنوان نمونه مدعا بيان گرديد و قبل از آن جناب، آدم ٧ و زوجه‌اش، چنين ظرافتى را در ابتهال به خداوند متعال، براى آيندگان به ارث نهادند، آن هنگامى كه به بدفرجامى معصيت خويش واقف شدند و خويشتن را در محنت و بلا يافتند با كمال حزن و تضرع ناليدند و عرض كردند:

ربنا ظلمنا انفسنا و ان لم تغفر لنا و ترحمنا لنكونن من الخاسرين‌.[١] پروردگارا ما به خويشتن ستم كرديم و اگر بر ما مغفرت و رحمت نيارى حتما از زيانكارانيم.

[١] - اعراف- ٢٣.