شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ٦٥ - فرار حضرت موسى

و تعالى معنوى خويش به كار مى‌گيرد، به گونه‌اى كه تجاوز به حقوق هيچ يك نمى‌شود و همين است معنى حديث نبوى ٦ كه فرمودند:

«ان الله يحب كل مفتن تواب»- يعنى خدايتعالى هر انسان گرفتار به فتنه‌ها را كه منقطع و تائب به سوى اوست، دوست مى‌دارد. زيرا مفتن وارسته از غير حق و وابسته به حق باگدازه فتنه هويت خويش را به هويتى عالى‌تر تبديل مى‌كند هويتى كه كيمياى معنويات است.

همان گونه كه كيمياى طبيعى، مس را طلا مى‌كند، كيمياى هويت انسان به خدا گريخته نيز، سيئات را به حسنات تبديل مى‌نمايد و احيانا پاكباز و بى باكش مى‌سازد و از ملت افسرده‌اى، پاكبازان بى باك في سبيل الله مى‌سازد، شيطان و جنودش را مضطرب مى‌كند و در حوزه پاكبازى بى باكترين كلمه را همچون صاعقه سوزان بر سر كفر جهانى فرو مى‌آورد: «آمريكا هيچ غلطى نمى‌تواند بكند» و با احياى كرامت نساء، جانهاى پاك مؤمنات را فرودگاه ملائكة الله گردانيد، بلكه خود فرشتگان انسيه شده‌اند كه روز و شب نداء: «ان لا تخافوا و لا تحزنوا و أبشروا بالجنة التي كنتم توعدون‌» را براى مجاهدان في سبيل الله سر مى‌دهند و به قلوبشان بدينوسيله، سكينه و طمأنينه مى‌بخشند. «رهبانيت اسلام در جهاد است» همين است معناى فرار و انقطاع إلى الله تعالى، نه گوشه‌نشينى و لب جنبانيدن و قيام و قعود و بى تفاوت ماندن نسبت به امور جامعه.

در روايت آمده كه مردى خدمت رسول الله ٦ رسيد و عرض كرد:

من غارى در كوهى يافته‌ام، خوش دارم كه در ميان ان غار عبادت كنم‌