سيماي امام علي در قرآن (ترجمه شواهد التنزيل) - حاکم حسکاني؛ مترجم يعقوب جعفري - الصفحة ٢٠٩ - ٩٩ و از سوره حج نازل شده است هذان خصمان اختصموا في ربهم

اين مطلب به ابوجهل رسيد پس گفت: درون تو از خوف محمد و اصحابش پر شده است. عتبه گفت: اى كسى كه از پايينش باد بيرون مى‌آيد! تو درنگ مى‌كنى آنان شما را بكشند و من مى‌ترسم؟ در اين هنگام پاهاى خود را راست كرد و از شتر پياده شد و برادرش شيبة بن ربيعه و وليد نيز او را دنبال كردند، پس گفت: چه كسى با ما مبارزه مى‌كند؟ جوانى از انصار به مصاف او رفت، او گفت: ما را به جنگ با شما رغبتى نيست، ما پسر عموهايمان را مى‌خواهيم. پيامبر فرمود: به‌پا خيز اى على به پا خيز اى حمزه، به‌پا خيز اى عبيده، پس حمزه عتبه را كشت و على مى‌گويد: من نيز به شيبه حمله كردم و او را كشتم و وليد و عبيده دو ضربت به همديگر زدند و هر كدام از آنها ديگرى را مجروح كرد و ما بر وليد حمله برديم و او را كشتيم و از آنان هفتاد نفر را اسير كرديم و هفتاد نفر را كشتيم.

مردى از انصار عباس بن عبد المطلب را به صورت اسير آورد، عباس گفت: يا رسول اللّه اين مرد پس از آن مرا اسير كرد كه مردى زيبا روى بر روى اسبى ابلق مرا اسير كرده بود او را ميان اين قوم نمى‌بينم، انصارى گفت: يا رسول اللّه من او را اسير كرده‌ام، پيامبر گفت: ساكت باش، خداوند تو را با فرشته‌اى بزرگوار يارى كرده است.

٥٤٢- عن قيس بن عبّاد: عن عليّ قال: فينا نزلت هذه الآية، و في مبارزتنا يوم بدر (هذان خصمان اختصموا في ربّهم- إلى قوله- الحريق).

قيس بن عباد از على نقل مى‌كند كه گفت: اين آيه درباره ما و مبارزه ما در روز بدر نازل شده است: «هذان خصمان اختصموا فى ربّهم» ٥٤٣- همين حديث را بخارى نيز در جامع خود آورده است.

٥٤٤- عن محمّد بن عبد الرحمان قال: برز حمزة لعتبة فقتله، و برز عليّ للوليد فقتله و برز عبيدة لشيبة فقتله.

محمد بن عبد الرحمان گفت: حمزه با عتبه مبارزه كرد و او را كشت و على با وليد مبارزه كرد و او را كشت و عبيده با شيبه مبارزه كرد و او را كشت.

٥٤٥- عن جابر بن عبد اللّه قال: لمّا قتل عتبة بن ربيعه يوم بدر، ندبته ابنته هند،