على ٧ گفت: پيامبر خدا من و فاطمه و حسن و حسين را در خانه ام سلمه جمع كرد سپس پيامبر وارد عباى خود شد و ما را هم وارد كرد و ما را به هم چسبانيد سپس گفت: پروردگارا اينان اهل بيت من هستند، پس پليدى را از آنان بردار و آنان را پاكيزه كن. پس ام سلمه در حالى كه به پيامبر نزديك شد گفت: و من؟ پيامبر فرمود:

تو از كسى هستى كه متعلق به او هستى و تو برخيرى، سه بار چنين مى‌كرد و پيامبر اين سخن را اعاده مى‌نمود.

٦٧٣- عن إسماعيل بن عبد اللّه بن جعفر الطيار، عن أبيه قال: لما نظر النبي صلى اللّه عليه و آله و سلم إلى جبرئيل هابطا من السماء قال: من يدعو لي؟ فقالت زينب: أنا يا رسول اللّه. فقال: ادعي لي عليا و فاطمة و حسنا و حسينا، فجعل حسنا عن يمينه و حسينا عن يساره و عليا و فاطمة تجاههم ثم غشّاهم بكساء خيبري و قال: اللهم إن لكل نبي أهلا، و إن هؤلاء أهلي فأنزل اللّه تالى: (إنما يريد اللّه ليذهب عنكم الرجس أهل البيت) الآية فقالت زينب: يا رسول اللّه ألا أدخل معكم؟ قال:

مكانك فإنّك على خير إن شاء اللّه.

عبد اللّه بن جعفر طيار گفت: چون پيامبر به جبرئيل نگاه كرد كه از آسمان فرود مى‌آيد، گفت: چه كسى به سوى من مى‌خواند؟ زينب گفت: من يا رسول اللّه، پس فرمود: على و فاطمه و حسن و حسين را پيش من بخوان، پس حسن را در طرف راست خود و حسين را در طرف چپ خود و على و فاطمه را دربرابر خود قرار داد و عباى خيبرى را به روى آنان كشيد و گفت: خدايا هر پيامبرى خاندانى دارد و اينان خاندان من هستند، پس خداوند چنين نازل فرمود: «انما يريد اللّه ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا» زينب گفت: يا رسول اللّه آيا من هم داخل شوم؟ فرمود: در جاى خود باش كه تو ان شاء اللّه بر خير هستى.[١]

[١] اين كه در اين روايت اين سخن از زينب و در روايت قبلى از ام سلمه و در روايت‌هايى كه پس از اين خواهد آمد، از كسان ديگرى نقل شده، اين احتمال را تقويت مى‌كند كه اين جريان چندين بار اتفاق افتاده و پيامبر در موارد متعددى اين عمل را انجام داده و اين آيه را خوانده است.