سيماي امام علي در قرآن (ترجمه شواهد التنزيل) - حاکم حسکاني؛ مترجم يعقوب جعفري - الصفحة ٣٥٨ - ١٨٧ و از سوره انسان(دهر) نازل شده است

به يقين نيكان از جامى مى‌نوشند كه با عطر خوشى آميخته است، از چشمه‌اى كه بندگان خاص خدا از آن مى‌نوشند و از هر جا كه بخواهند آن را جارى مى‌سازند، آنها به نذر خود وفا مى‌كنند و از روزى كه شرّ و عذاب آن گسترده است مى‌ترسند، و غذاى خود را با اينكه به آن علاقه و نياز دارند به مسكين و يتيم و اسير مى‌دهند. (و مى‌گويند) ما شما را به خاطر خدا اطعام مى‌كنيم و هيچ پاداش و سپاسى از شما نمى‌خواهيم، ما از پروردگارمان مى‌ترسيم در آن روزى كه عبوس و سخت است. خداوند آنان را از شرّ آن روز نگه مى‌دارد و آنان را مى‌پذيرد در حالى كه غرق شادى هستند و در برابر صبرشان بهشت و لباس‌هاى حرير بهشتى را به آنان پاداش مى‌دهد. اين در حالى است كه در بهشت بر تخت‌هايى زيبا تكيه كرده‌اند، نه آفتاب را در آنجا مى‌بينند و نه سرما را و در حالى است كه سايه‌هاى درختان بهشتى بر آنها فرو افتاده و چيدن ميوه‌اش بسيار آسان است و در گرداگرد آنان ظرف‌هايى سيمين و قدح‌هايى بلورين مى‌گردانند، ظرف‌هاى بلورينى از نقره كه آنها را به اندازه مناسب آماده كرده‌اند و در آنجا از جام‌هايى سيراب مى‌شوند كه لبريز از شراب طهورى آميخته با زنجبيل است، از چشمه‌اى در بهشت كه نامش سلسبيل است و بر گردشان نوجوانانى جاودانى مى‌گردند كه هر گاه آنها را بينى گمان مى‌كنى مرواريد پراكنده‌اند و هنگامى كه آنجا را بينى نعمت‌ها و ملك عظيمى را مى‌بينى، بر اندام آنها لباس‌هايى است از حرير نازك سبز رنگ و از ديباى ضخيم و با دستبندهايى از نقره آراسته‌اند و پروردگارشان شراب طهور به آنان مى‌نوشاند، اين پاداش شماست و سعى و تلاش شما مورد قدردانى است.