سيماي امام علي در قرآن (ترجمه شواهد التنزيل) - حاکم حسکاني؛ مترجم يعقوب جعفري - الصفحة ١٤٤ - ٥٣ و نيز در اين سوره نازل شده است ثم أنزل الله سكينته على رسوله و على المؤمنين

عباس در حالى كه خشمناك بود بلند شد و دامن خود را مى‌كشيد تا اينكه وارد بر رسول خدا شد، پيامبر به او گفت: چه چيزى با خود دارى اى عباس؟ گفت: آيا نمى‌بينى كه اين كودك چه گونه با من روبرو مى‌شود؟ گفت: آن كودك كيست؟ گفت:

علىّ بن ابى طالب.

پيامبر ٦ گفت: على را نزد من بخوانيد، پس او را خواندند به او گفت: يا على چه چيزى تو را وادار كرد كه با عمويت چنين رودررو شوى؟ گفت: يا رسول اللّه او را به حق كوبيدم چون تو پيشتر به او تندى كردى، پس هر كس مى‌خواهد خشمناك شود و هر كس مى‌خواهد خوشنود باشد. در اين هنگام جبرئيل نازل شد و گفت: اى محمد پروردگارت به تو سلام مى‌رساند و مى‌گويد: به آنان چنين تلاوت كن: «اجعلتم سقاية الحاج و عمارة المسجد الحرام كمن آمن باللّه و اليوم الاخر و جاهد فى سبيل اللّه لا يستون عند اللّه» عباس سه بار گفت: ما راضى شديم.

٣٣٩- همين مضمون با سند ديگرى در تفسير عتيق آمده است.

٥٣ و نيز در اين سوره نازل شده است: ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى‌ رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ‌

آنگاه آرامش خود را بر پيامبرش و بر مؤمنان فرود آورد.

(سوره توبه آيه ٢٦) ٣٤٠- عن الضحاك بن مزاحم في قول اللّه تعالى: (ثمّ أنزل اللّه سكينته على رسوله و على المؤمنين) الآية، قال: نزلت في الذين ثبتوا مع رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم يوم حنين، عليّ و العبّاس و أبو سفيان بن الحارث بن عبد المطلب في نفر من بني هاشم.

ضحاك بن مزاحم درباره سخن خداوند: «ثمّ انزل اللّه سكينته على رسوله و على‌