سيماي امام علي در قرآن (ترجمه شواهد التنزيل) - حاکم حسکاني؛ مترجم يعقوب جعفري - الصفحة ١٧٣ - ٧٤ و از سوره حجر درباره آنان نازل شده است و نزعنا ما في صدورهم من غل إخوانا على سرر متقابلين

قال: يا ربّ و من الظالم من ولدي الذي لا يناله عهدك؟ قال: من سجد لصنم من دوني لا أجلعه إماما أبدا، و لا يصلح أن يكون إماما. قال إبراهيم عندها: (و اجنبني و بنيّ أن نعبد الأصنام، ربّ إنّهنّ أضللن كثيرا من الناس) قال النبي ٦: فانتهت الدعوة إليّ و إلى أخي عليّ، لم يسجد أحد منا لصنم قط فاتّخذني اللّه نبيا، و عليا وصيا.

عبد الله بن مسعود گفت: پيامبر خدا فرمود: من نتيجه دعاى پدرم ابراهيم هستم.

گفتيم: يا رسول الله تو چگونه نتيجه دعاى پدرت ابراهيم شدى؟ فرمود: خداوند به ابراهيم وحى كرد كه من تو را پيشوا قرار مى‌دهم. شادى ابراهيم را فرا گرفت و گفت:

پروردگارا از خاندانم نيز پيشوايانى مانند من (قرار بده) پس خداوند به او وحى كرد كه اى ابراهيم من به تو تعهدى نمى‌دهم كه به آن وفا نكنم. گفت: پروردگارا آن تعهدى كه به آن وفا نكنى چيست؟ گفت: درباره كسى از خاندان تو كه ستمگر باشد، آن تعهد را به تو نمى‌دهم. گفت: پروردگارا كسى كه از خاندان من ستمگر است و عهد تو به او نمى‌رسد، كيست؟ گفت: هر كس به جاى من به بتى سجده كند، هرگز او را پيشوا قرار نمى‌دهم و شايسته آن نيست كه پيشوا باشد، در اين هنگام ابراهيم گفت: «و اجنبنى و بنّى ان نعبد الاصنام» پيامبر گفت: اين دعا به من و برادرم على رسيد، هيچ يك از ما هرگز به بتى عبادت نكرديم، پس خدا مرا پيامبر و على را وصى قرار داد.

٧٤ و از سوره حجر درباره آنان نازل شده است: وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى‌ سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ‌

و كينه‌اى كه در سينه‌هاى آنان بود كنديم و آنان برادرانى (شدند) كه بر تخت‌ها روبروى يكديگر قرار دارند.