مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٩ - ٩ - زن و سياست

جالب توجه اينست كه همه تكاليف شرعى كه متوجه مردها در قرآن و سنت شده است متوجه زنان نيز هست. وقتى در قرآن مى‌فرمايد:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ يا أَقِيمُوا الصَّلاةَ

و امثال اينها. زن و مرد را شامل است و كسى توهم اختصاص اين تكاليف را به مردان ننموده است. بنابراين، اختصاص مردان به حكمى كه شامل زنها نباشد محتاج به دليل و قرينه است.

آيات جهاد مثل آيات نماز شامل زنان هم مى‌شود و قدر متيقن، زنان از وجوب جهاد ابتدايى معافند و امّا اينكه جهاد دفاعى هم بر آنان واجب نباشد چندان روشن نيست و ما بحث آنرا در كتاب ديگر خود «جهاد اسلامى» آورده‌ايم.

پس از آنچه كه در مباحث اين كتاب گفته شد و با بحثى كه درباره آيه مباركه قيموميت بعمل آمد اگر زن جامع الشرايطى براى حكومت اسلامى پيدا شد دليل قاطعى بر عدم استحقاق اين مقام براى او در شريعت وجود ندارد و روايات ضعيف را نمى‌توان مدرك قرار داد ولى چون مذاق متشرعه چنين مقامى را براى زن نمى‌پذيرد مى‌شود كه اين ارتكاز موجب شك در نفوذ حكومت او شود و نتيجه آن، عدم جواز تصدى او براى حكومت است كه ظاهرا مورد تسالم همه علماى اسلام مى‌باشد. ولى‌