مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢ - ١ - جهان بينى و ايدئولوژى

حادث، بر اساس قانون كلى علّيت و معلوليت و بر اساس اصل عمومى علّت غايى، هركدام داراى كمال لايق و هدف مناسب خود خواهد بود. و همه‌چيز داراى حساب و كتاب خواهند شد. و تصرفات انسان با آنهمه عظمت و پيچيدگى‌اى كه دارد- هم در عمر و امكانات وجودى خود او و هم در ساير موجودات دوروبرش- بايد بسيار با برنامه‌ريزى و دقت فراوان صورت گيرد. كه بسيار فرق است بين راه رفتن بر روى علفهاى هرزه و خودرو، و بين گلهاى رنگارنگ و باارزش كه با خون دل گلكار پرورش يافته است.

به اين برنامه‌ريزى در اصطلاح متدينين جهان، دين گفته مى‌شود.

دينى كه پروردگار دانا و توانا براى حفظ نظام و رسيدن موجودات زنده هوشمند- خصوصا انسان كه حداقل در كره زمين يا منظومه شمسى و يا احتمالا كهكشان ما، گل سرسبد است- به هدف وجودى‌شان، تشريع و تقنين فرموده است.

نكته بسيار جالب:

استنباط من از داستان اعتراض يا تعجب ملائكه از خلافت انسان خونريز و تبهكار در زمين و تعليم خداوند نامهاى اشياء را به آدم و نشان دادن برترى و استعداد او به ملائكه كم‌استعداد و اعتراف آنان به اينكه آنان همانند آدم علم ندارند، اينست كه علت خلافت آدم در زمين، علم زياد آدم- و قهرا علم ذريه او- مى‌باشد.

و مراد من از علم، تنها علم به خالق و به آنچه كه معارف دينى ياد