مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٦ - ١٢ - اعلاميه جهانى حقوق بشر

به هر شكلى كه باشد ممنوع است.

ماده ٥: احدى را نمى‌توان تحت شكنجه يا مجازات يا رفتارى قرار داد كه ظالمانه و يا برخلاف انسانيت و شئون بشرى يا موهن باشد.

ماده ٦: هركس حق دارد كه شخصيت حقوقى او در همه‌جا به عنوان يك انسان در مقابل قانون شناخته شود.

ماده ٧: همه در برابر قانون مساوى هستند و حق دارند بدون تبعيض و بالسويه از حمايت قانون برخوردار شوند. همه حق دارند در مقابل هر تبعيضى كه ناقض اعلاميه حاضر باشد و بر عليه هر تحريكى كه براى چنين تبعيضى بعمل آيد بطور تساوى از حمايت قانون بهره‌مند شوند.

ماده ٨: در برابر اعمالى كه حقوق اساسى فرد را مورد تجاوز قرار بدهد و آن حقوق بوسيله قانون اساسى يا قانون ديگرى براى او شناخته شده باشد، هركس حق رجوع مؤثر به محاكم ملى صالحه دارد.

ماده ٩: احدى را نمى‌توان خودسرانه توقيف، حبس يا تبعيد شود.

ماده ١٠: هركس با مساوات كامل حق دارد كه دعوايش بوسيله دادگاه مستقل و بيطرفى منصفانه و علنا رسيدگى بشود و چنين دادگاهى درباره حقوق و الزامات او يا هر اتهام جزايى كه به او توجه پيدا كرده باشد، اتخاذ تصميم بنمايد.

ماده ١: ١١- هركس كه بجرمى متهم شده باشد بى‌گناه محسوب خواهد شد تا وقتى كه در جريان يك دعواى عمومى كه در آن كليه تضمين‌هاى لازم براى دفاع او تأمين شده باشد تقصير او قانونا محرز گردد.