مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٨٠ - مقدمه

اداى نفقه خود كند و نيز خود مى‌تواند از مال او بردارد، و اگر ممكن نشود ذمه شوهر به حق زن مشغول است مانند ساير ديون، و مى‌شود كه پس از مردن شوهر، حق نفقه خود را از اصل اموال شوهر ميت بردارد.

١١- اگر مرد بواسطه فقر يا لجبازى نفقه زن را ندهد زن حق مطالبه طلاق خود را از حاكم شرعى دارد و حاكم او را از جانب شوهر طلاق مى دهد و پس از گذشتن عده، مى‌تواند شوهر ديگر كند.

١٢- تهيه منزل مناسب، حق زن بر شوهر مى‌باشد كه بايد آنرا تهيه كند.

١٣- شوهر بر زن خود دو حق دارد تمكين زن از آميزش جنسى در موقع تقاضاى شوهر و بيرون نرفتن از منزل بدون ذن او. ولى اگر در بعضى حالات بيرون نرفتن از منزل براى زن پرمشقت باشد، زن مى‌تواند به قاعده نفى حرج از منزل به مقدار لازم بيرون رود و همچنين ميشود زن در ضمن عقد شرط كند كه در موقع لازم از خانه بدون اذن شوهر بيرون شود. و لزوم تمكين از مباشرت در فرض عدم ضرر و مرض است و چنانچه آميزش براى زن يا مرد، ضرر قابل توجهى داشته باشد وجوب آن بقاعده نفى ضرر از بين مى‌رود و حقوق زن بر شوهرش نفقه، غذا، لباس و پاره از لوازم زندگانى، (تداوى و غيره) و تهيه مسكن و آميزش جنسى در هر چهار ماه يكمرتبه و در پاره‌اى از مواقع ديگر كه زن نياز شديد به آن دارد، مى‌باشد.

قرآن مى‌فرمايد: وَ عاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ‌، يعنى با زنان به خوبى زندگانى كنيد. البته براى زن هم شايسته است كه با شوهر اخلاق حسنه‌