مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨٧ - ٢٤ - چه كسى حق فتوى دادن را دارد؟

اسلامى را قانونى سازند. و نيز با تمام وسايل سلميه از مجلس شورى، اسلامى شدن قوانين كشور را تقاضا كنند. و مواظب وزيران لائيك خود باشند كه قوانين اسلامى را ناديده نگيرند.

٢- در موقع انتخابات رئيس‌جمهور و نمايندگان مجلس و غيره عمل نمودن به دستورات اسلام را شرط رأى‌دهى خود قرار دهند.

٣- شمول در احزاب ضد اسلامى و غير اسلامى حرام است جوانان مسلمان بايد با احزاب دينى همكارى نمايند و از همكارى با لاييك‌ها و بى‌دينان دورى نمايند.

٤- آنانيكه در دوران جهاد افغانستان در جنگ‌هاى داخلى شركت كرده‌اند همه مسئول اعمال خود در دنيا و آخرت هستند و عنوان مقدس مجاهد موجب محو جنايات كسى نمى‌گردد. طالبان يز مسئول اعمال بد خود مى‌باشند و هكذا همه مسئولين ظالم در همه دولت‌ها و در دولت انتقالى و سپس در جمهورى اسلامى آينده. فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ‌

٥- تلاش در اسلامى شدن دولت‌ها هرچند بر همه مسلمانان از راه امر به معروف و نهى از منكر لازم است و همكارى با مخالفين دين در دور كردن ملت‌هى مسلمان از دستورات دينى حرام مؤكد و گناه كبيره مى‌باشد ولى اين دو حكم در حق علماى دينى بسيار شديدتر و سخت‌تر مى‌باشد.

كار علماى دينى بين سه چيز داير است كه يا نماينده دين باشند و يا نماينده شيطان و يا بنده شكم و عورت خود.