شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٧ - ٦/ ٢ - ٥ دعاى آغاز نماز

٤٠٢. امام صادق عليه السلام: در آغاز نماز، دستانت را بالا ببر و آنها را خوب بگشاى. سه تكبير بگو و سپس بگو: «خدايا! تو پادشاه حقيقى هستى. جز تو خدايى نيست. تو را تسبيح مى‌گويم. بى گمان به خود، ستم كردم. پس گناهم را بيامرز، كه جز تو، كسى گناهان را نمى‌آمرزد». پس دو تكبير مى‌گويى.

سپس بگو: «آماده و حاضرم. نيكى در دستان توست و بدى به تو راه ندارد.

ره‌يافته آن است كه تو او را ره نمودى. پناهگاهى از تو جز به سوى تو نيست. منزّه و رحمتى مدام دارى، مبارك و والايى، منزّهى تو، اى صاحب خانه!». پس دو تكبير مى‌گويى.

پس از آن مى‌گويى: «پاك‌دلانه به كسى روى آوردم كه آسمان‌ها و زمين را آفريده و دانا به آشكار و نهان است. مسلمانم و از مشركان نيستم. همانا نماز و عبادتم و زندگى و مرگم، براى پروردگار بى‌همتاى جهانيان است و به اين، فرمان يافته‌ام و من تسليمم». سپس از شيطانِ رانده شده، به خدا پناه ببر و پس از آن، [سوره‌] حمد را بخوان.

٤٠٣. امام مهدى عليه السلام‌- خطاب به محمّد بن عبد اللَّه حميرى كه از «توجّه» براى نماز پرسيده بود-: توجّه به طور كلّى واجب نيست و سنّت مؤكّد در آن- كه همچون اجماعِ بدون اختلاف است-، اين است: «به كسى روى آوردم كه آسمان‌ها و زمين را آفريده است. بر دين پاك ابراهيم هستم و مسلمانم. بر دين محمّد و هدايت امير مؤمنان هستم و از مشركان نيستم. همانا نماز و عبادتم، و زندگى و مرگم، براى پروردگار بى‌همتاى جهانيان است و به اين، فرمان يافته‌ام و بِدان تسليم هستم.

خدايا! مرا از تسليم شدگان قرار ده. از شيطانِ رانده شده، به خداوند شنوا و دانا پناه مى‌برم. به نا خداوند بخشاينده مهربان» و بعد، سوره حمد را مى‌خوانى.