شناخت نامه نماز - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٧٧ - ٤/ ٤ فضيلت نمازگزار
گفتيم: چرا، اى پيامبر خدا!
فرمود: «سوارى كه عنان اسبش را گرفته و در راه خدا مىجنگد تا بميرد يا شهيد شود. از فرد پس از او نيز آگاهتان كنم؟».
گفتيم: آرى، اى پيامبر خدا!
فرمود: «مردى كه گوشه عزلت در درّهاى گزيده و نماز را بر پا مىدارد و زكات مىدهد و از بدكارىهاى مردم، كناره مىگيرد».
٢١٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هيچ قطعهاى از زمين نيست كه بر آن نماز بخوانند و يا خداوند ياد شود، جز آن كه اين خبر خوش را تا هفت طبقه زيرينش مىبرند و بر قطعههاى مجاورش افتخار مىكند. هيچ بندهاى نيست كه در قطعهاى از بيابان به نماز ايستد، جز آن كه زمين، خود را براى او مىآرايد.
٢١٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: پروردگارتان از چوپانى كه بر تختهسنگى در قلّه كوه براى نماز اذان مىگويد و نماز مىخواند، خوشش مىآيد. سپس خداى عز و جل مىفرمايد: «به اين بندهام بنگريد. از بيم من، اذان مىگويد و نماز مىخواند. بندهام را بخشيدم و او را به بهشت بردم».
٢٢٠. امام على عليه السلام: هنگامى كه انسان در نماز است، كالبد و لباسش و هر چه در اطراف اوست، تسبيح مىگويند.
٢٢١. امام على عليه السلام: اگر نمازگزار مىدانست كه جلال و شُكوه الهى چگونه او را فرا گرفته