شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٣ - ١/ ٧ حدود نماز

فرمود: «هفت چيزند: وضو، وقت، قبله، تكبير آغازين، ركوع، سجده و دعا».

٤١. امام صادق عليه السلام: نماز، چهار هزار حد دارد.

٤٢. فلاح السائل‌- به نقل از رِزام، از وابستگان خالد بن عبد اللَّه-: به امام صادق عليه السلام گفتم:

مرا از نماز و حدودش آگاه كن.

امام صادق فرمود: «نماز، چهار هزار حد دارد كه همه آنها را از تو بازخواست نمى‌كنند».

گفتم: از آنچه نمى‌توان تركش كرد و نماز جز به آن كامل نمى‌شود، باخبرم كن.

امام صادق عليه السلام فرمود: «نماز كامل نمى‌شود، مگر براى كسى كه طهارتى تمام و اهتمامى كامل دارد، بى وسوسه و انحراف؛ آن كه شناخت و درنگ كرد و با خشوع و طمأنينه به نماز ايستاد. او ميان اميد و نااميدى و شكيبايى و بى‌تابى ايستاده، گويى نويدش آماده و بيمش واقع گشته است. دارايى‌اش را بخشيده و به هدفش انديشيده، در راه خدا خون داده، به راه او با رضا و بى ناراحتى در آمده، رشته‌هاى توجّه به غير همو را كه قصد نموده، گسسته، به سوى خدا شتافته و پاداش او را طلبيده است. پس اگر كسى چنين كرد، همان نمازى است كه بِدان فرمان يافته و از آن آگاه شده و اين نماز است كه از كار زشت و ناپسند باز مى‌دارد».

٤٣. امام رضا عليه السلام: نماز، چهار هزار باب (درگاه)[١] دارد.

[١]. به احتمال فراوان مقصود همان مرزها و حدود نماز است كه در حديث شماره ٤١ به آن اشاره شد.