شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩٣ - ٥/ ١ از ميان رفتن بدىها

فرمود: «اما گناهانى كه در جاهليت كرده‌اى، ايمان، آنها را زدود و آنچه در اسلام انجام داده‌اى، نماز تا نماز، كفّاره ميان آن دو است».

٢٤٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بنده‌اى نيست كه گناهى بكند و سپس برخيزد و وضو بگيرد و نماز بخواند و آمرزش گناهش را از خداوند بخواهد، جز آن كه سزاوار است خداوند او را بيامرزد؛ زيرا خود مى‌فرمايد: «و هر كس كار زشتى كند يا به خود ستم كند، سپس از خدا آمرزش بخواهد، خدا را آمرزشگر و مهربان مى‌يابد».

٢٥٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بنده مسلمان نماز مى‌خواند و از آن، خدا را قصد مى‌كند. پس گناهان او فرو مى‌ريزد، همان گونه كه اين برگ از اين درخت فرو مى‌ريزد.

٢٥١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هيچ مرد مسلمانى نيست كه چون وقت نماز واجبش فرا رسد، وضو و ركوع و سجودش را نيك انجام دهد، جز آن كه آن نماز، كفّاره گناهان قبلى او بجز گناهان كبيره است و اين براى هميشه است.

٢٥٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بنده هنگامى كه وضوى كامل بگيرد و به نماز وارد شود و آن را نيز كامل بخواند، از نمازش پاك و بى‌گناه بيرون مى‌آيد، آن گونه كه از شكم مادرش بيرون آمده است.