رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٥٤٢ - زن هايى كه ازدواج با آنها حرام است

كه زن در عدّه است يا نمى‌دانسته‌اند كه عقد كردن زن در حال عدّه حرام است كه در اين صورت بعد از تمام شدن عدّه زن، مى‌توانند با يكديگر ازدواج كنند.

و اگر انسان با زن شوهردارى ازدواج كند نيز حكم آن مانند ازدواج با زنى است كه در حال عدّه است.

«مسأله ٢٨٦٨» اگر مرد نداند كه زن در عدّه است يا نداند كه عقدِ در عدّه حرام است و با او ازدواج كند، چنانچه زن هم نداند و بچّه‌اى از آنان به دنيا آيد، حلال‌زاده است و شرعاً فرزند هر دو مى‌باشد؛ ولى اگر زن مى‌دانسته كه در عدّه است و نيز مى‌دانسته كه عقد در عدّه حرام است و مرد نمى‌دانسته، بچّه شرعاً ملحق به پدر است و بين بچه و مادر ارثى نمى‌باشد.

«مسأله ٢٨٦٩» زنى كه او را طلاق داده‌اند و زنى كه صيغه بوده و شوهرش مدّت او را بخشيده يا مدّت او تمام شده، چنانچه بعد از مدّتى شوهر كند و بعد شك كند كه هنگام عقد بستن با شوهر دوم، عدّه شوهر اوّل تمام شده بوده يا نه، در صورتى كه بداند يا احتمال دهد كه در هنگام شوهر كردن متوجّه حال خود و بى‌مانع بودن خود بوده است، نبايد به شكّ خود اعتنا كند.

«مسأله ٢٨٧٠» مادر و خواهر و دختر كسى كه لواط داده، بر لواط كننده حرام مى‌باشند- اگرچه لواط كننده و لواط دهنده بالغ نباشند- ولى اگر گمان كند كه دخول شده يا شك كند كه دخول شده يا نه، بر او حرام نمى‌شوند.

«مسأله ٢٨٧١» اگر با مادر يا خواهر يا دختر كسى ازدواج نمايد وبعد از ازدواج با آن شخص لواط كند، آنها بر او حرام نمى‌شوند.

«مسأله ٢٨٧٢» اگر كسى كه در حال احرام است با زنى ازدواج نمايد، عقد او باطل است و چنانچه مى‌دانسته كه زن گرفتن بر او حرام است، ديگر نمى‌تواند آن زن را عقد كند.

«مسأله ٢٨٧٣» اگر زنى كه در حال احرام است با مردى كه در حال احرام نيست ازدواج كند، عقد او باطل است و اگر زن مى‌دانسته كه ازدواج كردن در حال احرام حرام‌