است، نماز را باطل نمى‌كند و اگر برنگردد، نماز او فرادى‌ مى‌شود و اگر به ركوع برگردد و پيش از آن كه به ركوع برسد امام سر بردارد، نماز او صحيح است هرچند احتياط مستحب آن است كه نماز را دوباره بخواند.

«مسأله ١٥١٢» اگر سهواً سر بردارد و ببيند امام در سجده است، بايد به سجده برگردد و چنانچه برنگردد، نمازش فرادى‌ مى‌شود و چنانچه در هر دو سجده اين اتّفاق بيفتد و برگردد، براى زياد شدن دو سجده كه ركن است، نماز باطل نمى‌شود.

«مسأله ١٥١٣» اگر كسى سهواً پيش از امام سر از سجده بردارد و دوباره به سجده برود، چنانچه امام قبل از رسيدن او به سجده سر بردارد، نماز او صحيح است؛ ولى اگر در هر دو سجده اين اتّفاق بيفتد، احتياط مستحب اين است كه نماز را تمام كند و سپس آن را دوباره بخواند.

«مسأله ١٥١٤» اگر سهواً سر از ركوع يا سجده بردارد و سهواً يا به گمان اين كه به امام نمى‌رسد به ركوع يا سجده نرود، نماز او به جماعت صحيح است.

«مسأله ١٥١٥» اگر سر از سجده بردارد و ببيند امام در سجده است، چنانچه به گمان اين كه سجده اوّل امام است و به قصد اين كه با امام سجده كند، به سجده برود و بفهمد سجده دوم امام بوده و يا به گمان اين كه سجده دوم امام است به سجده برود و بفهمد سجده اوّل امام بوده، احتياط واجب آن است كه نماز را تمام كرده و دوباره آن را بخواند.

«مسأله ١٥١٦» اگر سهواً پيش از امام به ركوع برود، بايد سر بردارد و با امام به ركوع برود و نماز او صحيح است.

«مسأله ١٥١٧» اگر سهواً پيش از امام به ركوع برود و به گونه‌اى باشد كه اگر برگردد به چيزى از قرائت امام نرسد، چنانچه برنگردد، نماز او فرادى‌ مى‌شود؛ ولى اگر به گونه‌اى باشد كه با برگشتن مقدارى از قرائت امام را درك كند، چنانچه برنگردد نمازش باطل است.

«مسأله ١٥١٨» اگر پيش از امام به سجده برود، واجب است كه سر بردارد و با امام به سجده رود و نماز او صحيح است و اگر عمداً سر بر نداشت، نماز او فرادى‌ مى‌شود.

«مسأله ١٥١٩» اگر قبل از امام به ركوع يا سجده برود، در مواردى كه لازم است‌