رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٣٥ - سجده سهو

عَلى‌ عِبادِ اللَّهِ الصَّالِحينَ» يا بگويد: «السَّلامُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُه»، بنابر احتياط بايد دو سجده سهو بجا آورد؛ ولى اگر سهواً مقدارى از اين دو سلام را بگويد يا بگويد: «السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّها النَّبىُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُه»، احتياط مستحب آن است كه دو سجده سهو بجا آورد.

«مسأله ١٢٦٥» اگر در جايى كه نبايد سلام دهد، سهواً هر سه سلام را بگويد، دو سجده سهو كافى است.

«مسأله ١٢٦٦» اگر يك سجده يا تشهّد را فراموش كند و پيش از ركوع ركعت بعد به خاطر آورد، بايد برگردد و آن را بجا آورد و بنابر احتياط واجب دو سجده سهو نيز براى ايستادن بى‌جا انجام دهد.

«مسأله ١٢٦٧» اگر در ركوع يا بعد از آن به خاطر آورد كه يك سجده يا تشهّد را از ركعت پيش فراموش كرده، بايد بعد از سلام نماز، سجده يا تشهّد را قضا نمايد و بعد از آن همان گونه كه در مسأله ١٢٥٩ گذشت دو سجده سهو بجا آورد.

«مسأله ١٢٦٨» بنابر احتياط واجب بايد سجده سهو را پس از نماز فوراً بجا آورد و اگر سجده سهو را بعد از سلام نماز عمداً بجا نياورد، واجب است هر چه زودتر آن را انجام دهد و چنانچه سهواً بجا نياورد، هر گاه به خاطر آورد بايد فوراً انجام دهد و لازم نيست نماز را دوباره بخواند.

«مسأله ١٢٦٩» اگر شك داشته باشد كه يكى از موارد سجده سهو براى او پيش آمده و سجده سهو بر او واجب شده يا نه، لازم نيست آن را بجا آورد، ولى اگر احتياطاً آن را بجا آورد اشكال ندارد.

«مسأله ١٢٧٠» كسى كه شك دارد مثلًا دو سجده سهو بر او واجب شده يا چهار سجده، اگر دو سجده بنمايد كافى است.

«مسأله ١٢٧١» اگر بداند يكى از دو سجده سهو را بجا نياورده، بايد دو سجده سهو بجا آورد و اگر بداند سهواً سه سجده كرده، بايد دوباره دو سجده سهو بنمايد.

«مسأله ١٢٧٢» احتياط مستحب آن است كه در غير موارد گفته شده، هرگاه جزيى از اجزاء نماز كم يا زياد شود، دو سجده سهو بجا آورد.