رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٨٣ - ٢- تَكبيرةُ الإحرام

«مسأله ٩٧٠» اگر قسمتى از نماز را براى غير خدا بجا آورد، چنانچه آن قسمت مثل حمد و سوره واجب باشد و محل تدارك آن باقى باشد (مثل اين كه هنوز وارد ركوع نشده باشد)، بنابر احتياط واجب بايد آن را دوباره به قصد قربت تكرار كرده و نماز را تمام كند و سپس دوباره نماز را بخواند، و اگر نتواند آن را دوباره بگويد؛ يعنى محل تدارك آن گذشته باشد، نمازش باطل است؛ و اگر آن قسمت مانند قنوت مستحب باشد، بنابر احتياط واجب نماز را تمام كند و سپس آن را دوباره بخواند، بلكه اگر تمام نماز را براى خدا بجا آورد، ولى براى نشان دادن به مردم در جاى مخصوصى مثل مسجد يا در وقت مخصوصى مثل اوّل وقت يا به طرز مخصوصى مثلًا با جماعت نماز بخواند، نماز او باطل است.

٢- تَكبيرةُ الإحرام‌

«مسأله ٩٧١» گفتن‌ «اللَّهُ اكْبَر» در اوّل هر نماز، واجب و «ركن» است و بايد حروف‌ «اللَّه» و «اكْبَر» و دو كلمه‌ «اللَّهُ اكْبَر» را پشت سر هم بگويد و نيز بايد اين دو كلمه به عربى صحيح گفته شوند و اگر به عربى غلط بگويد يا مثلًا ترجمه آن را به فارسى بگويد، صحيح نيست.

«مسأله ٩٧٢» احتياط واجب آن است كه تكبيرةالاحرام نماز را به چيزى كه پيش از آن مى‌خواند- مثلًا به اقامه يا به دعايى كه پيش از تكبير مى‌خواند- و همچنين به چيزى كه پس از آن مى‌خواند، نچسباند.

«مسأله ٩٧٣» هنگام گفتن تكبيرةالاحرام، بدن بايد آرام باشد و اگر عمداً در حالى كه بدن او حركت دارد تكبيرةالاحرام را بگويد، احتياطاً بايد نماز را پس از اتمام آن اعاده كند، ولى چنانچه سهواً حركت كند، نماز او صحيح است.

«مسأله ٩٧٤» نمازگزار بايد تكبير، حمد، سوره، ذكر و دعا را به گونه‌اى بخواند كه خودش بشنود و اگر به واسطه سنگينى يا ناشنوايى گوش يا سر و صداى زياد نمى‌شنود، بايد به نحوى بگويد كه اگر مانعى نباشد بشنود.

«مسأله ٩٧٥» كسى كه لال است يا زبان او مرضى دارد كه نمى‌تواند «اللَّهُ اكْبَر» را