رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٩٠ - ٤- قرائت

«قل هو اللَّه أحد» يا «قل يا أيّها الكافرون» باشد.

«مسأله ١٠١٧» بر مرد واجب است حمد و سوره نمازهاى صبح، مغرب و عشاء را بلند بخواند و بر مرد و زن واجب است حمد و سوره نمازهاى ظهر و عصر را آهسته بخوانند.

«مسأله ١٠١٨» مرد بايد در نمازهاى صبح، مغرب و عشاء مراقب باشد كه تمام كلمات حمد و سوره حتى بنابر احتياط حرف آخر آنها را بلند بخواند.

«مسأله ١٠١٩» ملاك در بلند و آهسته بودن صدا، تشخيص عرف است؛ بنابر اين اگر صدا به اندازه‌اى آهسته باشد كه تنها خود او بشنود و به نظر مردم بلند به حساب نيايد- هر چند جوهره داشته باشد- كافى نيست.

«مسأله ١٠٢٠» زن مى‌تواند حمد و سوره نمازهاى صبح، مغرب و عشاء را بلند يا آهسته بخواند، ولى اگر نامحرم صداى او را بشنود، بنابر احتياط واجب بايد آهسته بخواند.

«مسأله ١٠٢١» اگر نمازگزار در جايى كه بايد نماز را بلند خواند، عمداً آهسته بخواند يا در جايى كه بايد آهسته خواند، عمداً بلند بخواند، نماز او باطل است؛ ولى اگر از روى فراموشى يا ندانستن مسأله باشد، صحيح است و اگر در بين خواندن حمد و سوره نيز بفهمد كه اشتباه كرده، لازم نيست مقدارى را كه خوانده دوباره بخواند.

«مسأله ١٠٢٢» اگر كسى در خواندن حمد و سوره بيشتر از معمول صداى خود را بلند كند، مثل آن كه آن را با فرياد بخواند، نماز او باطل است.

«مسأله ١٠٢٣» انسان بايد نماز را ياد بگيرد كه غلط نخواند و كسى كه به هيچ صورت نمى‌تواند صحيح آن را ياد بگيرد، بايد به هر نحوى كه مى‌تواند بخواند، گرچه احتياط مستحب آن است كه نماز خود را به جماعت بخواند.

«مسأله ١٠٢٤» كسى كه حمد و سوره و چيزهاى ديگر نماز را به خوبى نمى‌داند و مى‌تواند ياد بگيرد، چنانچه وقت نماز وسعت داشته باشد، بايد يا نماز را به جماعت بخواند و يا آن را به نحو صحيح ياد بگيرد و اگر وقت تنگ باشد، بنابر احتياط واجب در صورتى كه ممكن باشد، بايد نماز خود را به جماعت بخواند.

«مسأله ١٠٢٥» براى ياد دادن واجبات يا مستحبات نماز مى‌توان مزد گرفت.