رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٨٦ - ٣- قيام (ايستادن)

«مسأله ٩٩٠» حركت دادن دست و انگشتان در هنگام خواندن حمد اشكال ندارد، اگرچه احتياط مستحب آن است كه آنها را نيز حركت ندهد.

«مسأله ٩٩١» اگر هنگام خواندن حمد و سوره يا تسبيحات، بى‌اختيار به قدرى حركت كند كه از حال آرام بودن خارج شود، احتياط واجب آن است كه بعد از آرام گرفتن بدن، آنچه را در حال حركت خوانده، دوباره بخواند.

«مسأله ٩٩٢» اگر در بين نماز از ايستادن عاجز شود، بايد بنشيند و اگر از نشستن نيز عاجز شود، بايد بخوابد، ولى تا بدن آرام نگرفته، نبايد چيزى بخواند.

«مسأله ٩٩٣» انسان تا مى‌تواند ايستاده نماز بخواند نبايد بنشيند، مثلًا كسى كه در هنگام ايستادن، بدنش حركت مى‌كند يا مجبور است به چيزى تكيه دهد يا بدنش را كج كند يا خم شود يا پاها را بيشتر از معمول از هم فاصله دهد، بايد به هر نحوى كه مى‌تواند ايستاده نماز بخواند، ولى اگر به هيچ صورت، حتّى مثل حال ركوع نيز نتواند بايستد، بايد راست بنشيند و نشسته نماز بخواند.

«مسأله ٩٩٤» انسان تا مى‌تواند بنشيند، نبايد خوابيده نماز بخواند و اگر نتواند راست بنشيند، بايد به هر نحو كه مى‌تواند بنشيند و اگر به هيچ صورت نتواند بنشيند، بايد به گونه‌اى كه در احكام قبله گفته شد، به پهلوى راست بخوابد و اگر نتواند، به پهلوى چپ بخوابد و اگر آن نيز ممكن نباشد، به گونه‌اى به پشت بخوابد كه كف پاهاى او رو به قبله باشد.

«مسأله ٩٩٥» اگر كسى كه نشسته نماز مى‌خواند، بعد از خواندن حمد و سوره بتواند بايستد و ركوع را ايستاده بجا آورد، بايد بايستد و از حال ايستاده به ركوع رود و اگر نتواند، بايد ركوع را نيز نشسته بجا آورد.

«مسأله ٩٩٦» اگر كسى كه خوابيده نماز مى‌خواند، در بين نماز بتواند بنشيند، بايد مقدارى را كه مى‌تواند نشسته بخواند و نيز اگر مى‌تواند بايستد، بايد مقدارى را كه مى‌تواند ايستاده بخواند، ولى تا بدن آرام نگرفته، نبايد چيزى بخواند.

«مسأله ٩٩٧» اگر كسى كه نشسته نماز مى‌خواند، در بين نماز بتواند بايستد، بايد