رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٩٩ - احكام استحاضه

«مسأله ٥٠٨» زن مستحاضه بعد از آن كه خونش قطع شد، فقط براى نماز اوّلى كه مى‌خواند بايد كارهاى استحاضه را انجام دهد و براى نمازهاى بعد انجام اعمال استحاضه لازم نيست.

«مسأله ٥٠٩» اگر زن نداند استحاضه او از كدام قسم است، بايد هنگامى كه مى‌خواهد نماز بخواند، وضعيت خود را بررسى كند، به اين ترتيب كه مقدارى پنبه داخل فرج نمايد و كمى صبر كند و بيرون آورد و بعد از آن كه فهميد استحاضه او كدام يك از آن سه قسم است، اعمالى را كه براى آن نوع عنوان شد انجام دهد، ولى اگر بداند تا وقتى كه مى‌خواهد نماز بخواند استحاضه او تغيير نخواهد كرد، پيش از داخل شدن وقت نيز مى‌تواند خود را وارسى نمايد.

«مسأله ٥١٠» زن مستحاضه اگر پيش از آن كه خود را وارسى كند مشغول نماز شود، چنانچه قصد قربت داشته و به وظيفه خود عمل كرده باشد، مثلًا استحاضه او قليله بوده و به وظيفه استحاضه قليله يا متوسطه عمل نموده، نماز او صحيح است و اگر قصد قربت نداشته يا عمل او مطابق وظيفه‌اش نبوده، مثل آن كه استحاضه او متوسطه بوده و به وظيفه قليله رفتار كرده، نماز او باطل است.

«مسأله ٥١١» زن مستحاضه اگر نتواند خود را وارسى نمايد، بايد به آنچه مسلماً وظيفه اوست عمل كند، مثلًا اگر نمى‌داند استحاضه او قليله است يا متوسطه، بايد اعمال استحاضه قليله را انجام دهد و اگر نمى‌داند استحاضه او متوسطه است يا كثيره، بايد اعمال استحاضه متوسطه را انجام دهد، ولى اگر بداند استحاضه او سابقاً از كدام يك از آن سه قسم بوده، بايد به وظيفه همان قسم رفتار نمايد.

«مسأله ٥١٢» براى آن كه زن مستحاضه شود، بايد خون از فرج خارج شود و چنانچه خون استحاضه به فضاى فرج برسد، ولى بيرون نيايد، حكم استحاضه بر آن جارى نمى‌شود؛ اما پس از خارج شدن خون و مستحاضه شدن زن، مادامى كه خون در باطن وجود دارد، زن مستحاضه است، حتى اگر ديگر خونى از او خارج نشود و وقتى پاك مى‌شود كه خون در باطن نيز موجود نباشد.