رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٥٠٩ - احكام وقف
آن يا وقف كردن درخت براى استفاده از ميوه آن صحيح است، هرچند هنگام وقف، ميوه درخت موجود نباشد.
«مسأله ٢٧٢٥» مصرفى كه ملك را براى آن وقف مىكند، بايد معيّن و حلال باشد، بنابر اين اگر ملك خود را براى يكى از چند مسجد، بدون تعيين آن وقف نمايد يا آن را براى ترويج باطل و نظاير آن وقف كند، صحيح نيست.
«مسأله ٢٧٢٦» وقف در صورتى صحيح است كه مال وقف را تحويل متولّى وقف يا كسى كه براى او وقف شده يا وكيل يا ولىّ او بدهند؛ ولى اگر چيزى را بر اولاد صغير خود وقف كند و به قصد اين كه آن چيز وقف آنان باشد، از طرف آنان نگهدارى نمايد، وقف صحيح است.
«مسأله ٢٧٢٧» اگر ملكى را به عنوان مسجد وقف كنند، بعد از آن كه واقف به قصد واگذار كردن اجازه دهد كه در آن مسجد نماز بخوانند، همين كه يك نفر در آن محل نماز خواند، وقف درست مىشود.
«مسأله ٢٧٢٨» اگر ملك وقفى خراب شود، از وقف بودن بيرون نمىرود.
«مسأله ٢٧٢٩» وقف بر معدوم- يعنى افرادى كه وجود ندارند- صحيح نيست، امّا چنانچه وقفِ مال جهت افرادى كه به دنيا نيامدهاند و در شكم مادر هستند باشد، اشكالى ندارد؛ همچنين وقف بر معدوم به تبع موجود- يعنى براى اشخاصى كه بعضى از آنها به دنيا آمدهاند- صحيح است، مانند وقف بر اولاد و در اين صورت طبقات بعد كه به دنيا نيامدهاند، بعد از به دنيا آمدن با ديگران شريك مىشوند.
«مسأله ٢٧٣٠» اگر چيزى را بر خودش وقف كند، مثل آن كه مغازهاى را وقف كند كه عايدى آن را بعد از مرگ او خرج مقبرهاش نمايند، صحيح نيست؛ ولى اگر مثلًا مالى را بر فقرا وقف كند و خود او فقير شود، مىتواند از منافع وقف استفاده نمايد.
«مسأله ٢٧٣١» فرشى را كه براى حسينيه وقف كردهاند، نمىشود براى نماز به مسجد ببرند، اگرچه آن مسجد نزديك حسينيه باشد و به طور كلى هر چه را كه براى مكان يا جهت خاصى وقف شده باشد، نبايد به محلّ ديگرى انتقال دهند يا استفاده