رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٤٥ - احكام تَخَلّى

مردان و زنانى كه مكلّفند، اگرچه مثل خواهر، برادر و يا مادر به او محرم باشند و همچنين از ديوانه مميّز و بچّه‌هاى مميّز كه خوب و بد را مى‌فهمند، بپوشاند ولى زن و شوهر لازم نيست عورت خود را از يكديگر بپوشانند.

«مسأله ٢٣٢» لازم نيست با چيز مخصوصى عورت خود را بپوشاند و اگر مثلًا با دست نيز آن را بپوشاند، كافى است.

«مسأله ٢٣٣» انسان نبايد در حال تخَلّى به گونه‌اى بنشيند كه بگويند رو يا پشت به قبله نشسته است.

«مسأله ٢٣٤» اگر هنگام تخلّى رو به قبله يا پشت به قبله باشد و عورت خود را از قبله برگرداند، بنابر احتياط كفايت نمى‌كند؛ و اگر رو به قبله يا پشت به قبله نباشد، احتياط واجب آن است كه عورت خود را رو يا پشت به قبله ننمايد.

«مسأله ٢٣٥» در هنگام استبراء و تطهيرِ مخرجِ ادرار و مدفوع، رو يا پشت به قبله بودن اشكالى ندارد، هرچند بهتر است كه در اين حالت نيز رو يا پشت به قبله ننشيند.

«مسأله ٢٣٦» اگر براى آن كه نامحرم او را نبيند مجبور شود رو يا پشت به قبله بنشيند، بايد رو يا پشت به قبله بنشيند؛ و نيز اگر به دليل ديگرى ناچار باشد كه رو يا پشت به قبله بنشيند مانعى ندارد.

«مسأله ٢٣٧» احتياط مستحب آن است كه بچّه را در وقت تخلّى رو يا پشت به قبله ننشانند و اگر خود بچّه بنشيند نيز جلوگيرى از او واجب نيست.

«مسأله ٢٣٨» در چهار جا تخلّى حرام است:

اوّل: در كوچه‌هاى بن بست و مانند آن در صورتى كه صاحبان آن اجازه نداده باشند.

دوم: در ملك كسى كه اجازه تخلّى نداده است. سوم: در جايى كه براى عده مخصوصى وقف شده است، مثل بعضى از مدرسه‌ها. چهارم: روى قبر مؤمنين در صورتى كه بى‌احترامى به آنان باشد؛ و يا در هر جايى كه موجب بى‌احترامى به مقدسات دينى گردد.

«مسأله ٢٣٩» در سه صورت، مخرج مدفوع فقط با آب پاك مى‌شود: