رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٥٥٢ - احكام محرميّت به سبب شير دادن

بايد از شوهر دوم جدا شود و به شوهر اوّل حلال است، ولى اگر شوهر دوم با او آميزش كرده باشد، زن بايد عدّه نگهدارد و شوهر دوم بايد مهريّه او را مطابق زن‌هايى كه مثل او هستند بدهد، ولى مخارج زن در مدّت عدّه بر شوهر دوم واجب نيست.

«مسأله ٢٩٣٣» كسانى كه به واسطه شير خوردن محرم مى‌شوند، مستحب است يكديگر را احترام نمايند، ولى از يكديگر ارث نمى‌برند و حقوق خويشاوندى كه انسان با خويشان خود دارد، براى آنان نيست.

احكام محرميّت به سبب شير دادن‌

«مسأله ٢٩٣٤» اگر زنى بچّه‌اى را با شرايطى كه در مسأله ٢٩٥٤ گفته خواهد شد، شير دهد، آن بچّه به اين اشخاص محرم مى‌شود:

اوّل: خود زن و او را «مادر رضاعى» مى‌گويند. دوم: شوهر زن كه شير متعلّق به اوست و او را «پدر رضاعى» مى‌گويند. سوم: پدر و مادر آن زن هر چه بالا روند، اگرچه پدر و مادر رضاعى او باشند. چهارم: بچّه‌هايى كه از آن زن به دنيا آمده‌اند يا به دنيا مى‌آيند. پنجم: بچّه‌هاى اولاد آن زن هر چه پايين روند، چه از اولاد او به دنيا آمده باشند يا اولاد او آن بچّه‌ها را شير داده باشند. ششم: خواهر و برادر آن زن اگرچه رضاعى باشند، يعنى به واسطه شير خوردن با آن زن خواهر و برادر شده باشند. هفتم: عمو و عمّه آن زن، اگرچه رضاعى باشند. هشتم: دايى و خاله آن زن، اگرچه رضاعى باشند.

نهم: اولاد شوهر آن زن كه شير متعلّق به اوست، هر چه پايين روند، اگرچه اولاد رضاعى او باشند. دهم: پدر و مادر شوهر آن زن كه شير متعلّق به اوست، هر چه بالا روند.

يازدهم: خواهر و برادر شوهرى كه شير متعلّق به اوست، اگرچه خواهر و برادر رضاعى او باشند. دوازدهم: عمو و عمّه و دايى و خاله شوهرى كه شير متعلّق به اوست هر چه بالا روند، اگرچه رضاعى باشند و نيز عدّه ديگرى هم كه در مسائل بعد گفته مى‌شود، به واسطه شير دادن محرم مى‌شوند.

«مسأله ٢٩٣٥» مستحب است ممانعت كنند كه زنها هر بچّه‌اى را شير ندهند، زيرا