رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٨٣ - دستور نماز آيات
و اگر وقت گذشته، قضا نمايد.
«مسأله ١٥٦٧» اگر در وقت نماز واجب شبانهروزى، نماز آيات نيز بر انسان واجب شود، چنانچه براى هر دو نماز وقت داشته باشد، هر كدام را اوّل بخواند اشكال ندارد، هرچند بهتر است اوّل نماز واجب شبانهروزى را بخواند و اگر وقت يكى از آن دو تنگ باشد، بايد اوّل آن را بخواند و اگر وقت هر دو تنگ باشد، بايد اوّل نماز واجب شبانهروزى را بخواند.
«مسأله ١٥٦٨» اگر در بين نماز واجب شبانهروزى بفهمد كه وقت نماز آيات تنگ است، چنانچه وقت نماز واجب شبانهروزى هم تنگ باشد، بايد آن را تمام كند و بعد نماز آيات را بخواند و اگر وقت نماز واجب شبانهروزى تنگ نباشد، بايد آن را رها كند و اوّل نماز آيات و بعد نماز واجب شبانهروزى را بجا آورد.
«مسأله ١٥٦٩» اگر در بين نماز آيات بفهمد كه وقت نماز واجب شبانهروزى تنگ است، بايد نماز آيات را رها كند و مشغول نماز شبانهروزى شود و بعد از آن كه نماز را تمام كرد، پيش از انجام عملى كه نماز را به هم مىزند، بقيّه نماز آيات را از همان جا كه رها كرده بخواند.
«مسأله ١٥٧٠» اگر كسى هنگام گرفتن خورشيد يا ماه جنب باشد، چنانچه وقت داشته باشد و متمكّن از غسل كردن باشد، بايد فوراً غسل نمايد و نماز آيات را بخواند و اگر نتواند غسل كند يا وقت آن را نداشته باشد، بايد با تيمّم نماز آيات را بجا آورد.
«مسأله ١٥٧١» اگر در حال حيض يا نفاس زن، يكى از اسباب وجوب نماز آيات رخ دهد، بنابر احتياط واجب بايد قضاى آن را بعد از پاك شدن بجا آورد.
«مسأله ١٥٧٢» در صورتى كه تمام ماه بگيرد و از روى عمد نماز آيات را نخواند، مستحب است پيش از به جا آوردن قضاى آن غسل كند.
دستور نماز آيات
«مسأله ١٥٧٣» نماز آيات دو ركعت است و در هر ركعت پنج ركوع دارد و دستور آن،