رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٦٨ - مواردى كه لازم نيست بدن و لباس نمازگزار پاك باشد

آستر بريزد و روى لباس خونى شود، بايد هر كدام را جدا حساب نمود؛ پس اگر مجموع خون روى لباس و آستر كمتر از درهم باشد، نماز با آن صحيح است و اگر بيشتر باشد، نماز با آن باطل است.

«مسأله ٨٨١» اگر خون بدن يا لباس كمتر از درهم باشد و رطوبتى از خارج به آن برسد، در صورتى كه خون و رطوبتى كه به آن رسيده به اندازه درهم يا بيشتر شود و اطراف را آلوده كند، نماز با آن باطل است و اگر رطوبت و خون به اندازه درهم نشود ولى اطراف را آلوده كند، احتياطاً نمى‌توان با آن نماز خواند، ولى اگر اطراف را آلوده نكند، نماز خواندن با آن بى اشكال است. همچنين اگر رطوبت با خون مخلوط شود و از بين برود، نماز صحيح است.

«مسأله ٨٨٢» اگر بدن يا لباس خونى نشود، ولى به واسطه رسيدن به خون، متنجّس شود، اگرچه مقدارى كه متنجس شده كمتر از درهم باشد، نمى‌توان با آن نماز خواند.

«مسأله ٨٨٣» اگر خونى كه در بدن يا لباس است كمتر از درهم باشد و نجاست ديگرى به آن برسد، مثلًا يك قطره ادرار روى آن بريزد، نماز خواندن با آن صحيح نيست.

«مسأله ٨٨٤» اگر لباسهاى كوچك نمازگزار، مثل عرقچين و جوراب كه نمى‌توان با آنها عورت را پوشاند، نجس باشند، چنانچه از اجزاى مردار- به تفصيلى كه گذشت- يا از اجزاى حيوان حرام گوشت درست نشده باشند، نماز با آنها صحيح است و نيز اگر با انگشترى نجس نماز بخواند، اشكال ندارد.

«مسأله ٨٨٥» چيزهاى كوچكى كه پوشش نمازگزار محسوب نمى‌شوند- مثل چاقو، پول و مانند آن- اگر نجس باشند و به هنگام نماز همراه نمازگزار باشند، اشكال ندارد.

«مسأله ٨٨٦» احتياط آن است كه چيز نجسى كه با آن مى‌توان عورت را پوشاند همراه نمازگزار نباشد، ولى كسى كه اين مسأله را نمى‌دانسته و به اين نحو نماز خوانده، لازم نيست آن نمازها را قضا كند.

«مسأله ٨٨٧» اگر مادرى كه پرستار بچّه است و بيشتر از يك لباس ندارد، در هر شبانه روز يك مرتبه لباس خود را آب بكشد، اگرچه تا روز ديگر لباس او به ادرار بچّه‌