رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٨٧ - ٤- قرائت

مقدارى را كه مى‌تواند، ايستاده بخواند، ولى تا بدن آرام نگرفته، نبايد چيزى بخواند.

«مسأله ٩٩٨» كسى كه مى‌تواند بايستد، اگر بترسد كه به واسطه ايستادن مريض شود يا ضررى به او برسد، بايد نشسته نماز بخواند و اگر از نشستن نيز بترسد، بايد خوابيده نماز بخواند.

«مسأله ٩٩٩» اگر انسان گمان داشته باشد كه تا آخر وقت مى‌تواند ايستاده نماز بخواند، بايد نماز را به تأخير بيندازد، ولى اگر احتمال دهد، لازم نيست آن را به تأخير بيندازد.

«مسأله ١٠٠٠» مستحب است نمازگزار در حال ايستادن، ستون فقرات و گردن خود را صاف نگهدارد، شانه‌ها و دست‌ها را پايين بيندازد و كف دستها را روى رانها بگذارد، انگشتان را به هم بچسباند، جاى سجده را نگاه كند، سنگينى بدن را به طور مساوى روى دو پا بيندازد، با خضوع و خشوع باشد، پاها را پس و پيش نگذارد و پاها را سه انگشتِ باز تا يك وجب از هم فاصله دهد.

٤- قرائت‌

«مسأله ١٠٠١» در ركعت اوّل و دوم نمازهاى واجب شبانه‌روزى، انسان بايد نخست سوره حمد و بعد از آن بنابر احتياط يك سوره كامل بخواند.

«مسأله ١٠٠٢» اگر وقت نماز تنگ باشد يا انسان ناچار شود كه سوره را نخواند، مثلًا بترسد كه اگر سوره را بخواند دزد يا درنده يا چيز ديگرى به او صدمه بزند، نبايد سوره را بخواند و در حال بيمارى و همچنين اگر در كارى عجله داشته باشد، مى‌تواند سوره را نخواند.

«مسأله ١٠٠٣» اگر عمداً سوره را پيش از حمد بخواند، نماز او باطل است و اگر سهواً سوره را پيش از حمد بخواند، چنانچه در بين آن به خاطر آورد، بايد سوره را رها كند و بعد از خواندن حمد، سوره را از اوّل بخواند و اگر بعد از اتمام سوره و قبل از خواندن حمد يا در بين حمد يا پس از تمام كردن حمد و پيش از رفتن به ركوع به خاطر