رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٧٢ - احكام غسل

احكام غسل‌

«مسأله ٣٨٤» براى انجام غسل ارتماسى بايد تمام بدن پاك باشد، ولى در صورتى كه غسل ارتماسى را در آب جارى يا كُر انجام دهد و تطهير موضع با يك بار شستن حاصل شود، يك مرتبه شستن براى تطهير بدن و غسل كافى است، اما در غسل ترتيبى پاك بودن تمام بدن لازم نيست و اگر تمام بدن نجس باشد و هر قسمتى را پيش از غسل دادن آن قسمت آب بكشد، كافى است.

«مسأله ٣٨٥» اگر در غسل اندكى از بدن نَشُسته باقى بماند، غسل صحيح نيست ولى شستن جاهايى از بدن، مانند داخل گوش و بينى كه ديده نمى‌شوند يا ديده مى‌شوند ولى جزء باطن محسوب مى‌شوند، واجب نيست.

«مسأله ٣٨٦» بنابر احتياط واجب بايد جايى از بدن را كه شك دارد از ظاهر بدن است يا از باطن آن، بشويد.

«مسأله ٣٨٧» اگر سوراخ جاى گوشواره و مانند آن به قدرى گشاد باشد كه داخل آن ديده شود، بايد آن را شست و اگر ديده نشود و از ظاهر حساب نشود، شستن داخل آن لازم نيست.

«مسأله ٣٨٨» چيزى را كه مانع از رسيدن آب به بدن است، بايد برطرف كند و اگر پيش از آن كه اطمينان حاصل كند كه مانع برطرف شده غسل نمايد، غسل او صحيح نيست.

«مسأله ٣٨٩» اگر هنگام غسل شك كند چيزى كه مانع از رسيدن آب است در بدن او هست يا نه، چنانچه شك او منشأ عقلايى داشته باشد، بايد بررسى كند تا مطمئن شود كه مانعى نيست.

«مسأله ٣٩٠» در غسل بايد موهاى كوتاهى را كه جزء بدن حساب مى‌شوند، بشويد و بنابر احتياط شستن موهاى بلند نيز لازم مى‌باشد.

«مسأله ٣٩١» تمام شرطهايى كه براى صحيح بودن وضو گفته شد (مثل پاك بودن آب و غصبى نبودن آن) در صحيح بودن غسل نيز شرط مى‌باشند، ولى در غسل لازم‌