رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢١٠ - قُنوت

سجده و تشهّد را پشت سر هم بجا آورد و چيزهايى را كه در نماز مى‌خواند، به گونه‌اى كه معمول است پشت سر هم بخواند و اگر به قدرى بين آنها فاصله بيندازد كه نگويند نماز مى‌خواند، نمازش باطل است.

«مسأله ١١٤٠» اگر در نماز سهواً بين حرفها يا كلمات فاصله بيندازد و فاصله به قدرى نباشد كه صورت نماز از بين برود، چنانچه مشغول ركن بعد نشده باشد، بايد آن حرفها يا كلمات را به نحو معمول دوباره بخواند و اگر مشغول ركن بعد شده باشد، نماز او صحيح است.

«مسأله ١١٤١» طولانى كردن ركوع و سجود و خواندن سوره‌هاى بزرگ، موالات را به هم نمى‌زند.

قُنوت‌

«مسأله ١١٤٢» در تمام نمازهاى واجب و مستحب، پيش از ركوع ركعت دوم، مستحب است قنوت بخوانند و در نماز «وتر» با آن كه يك ركعت مى‌باشد، خواندن قنوت پيش از ركوع مستحب است و نماز جمعه در هر ركعت يك قنوت دارد و نماز آيات پنج قنوت و نماز عيد فطر و قربان در ركعت اوّل پنج قنوت و در ركعت دوم چهار قنوت دارد.

«مسأله ١١٤٣» اگر بخواهد قنوت بخواند، به احتياط واجب بايد دستها را بلند كند و مستحب است دستها را تا مقابل صورت بلند نمايد و كف دستها را رو به آسمان قرار دهد و به قصد رجاء، انگشتان دستها- به جز شست- را به هم بچسباند و هر دو كف دست را پهلوى هم و متّصل به يكديگر قرار دهد و نگاهش هنگام قنوت به كف دستهايش باشد.

«مسأله ١١٤٤» در قنوت هر ذكرى بگويد، اگرچه يك‌ «سُبْحانَ اللَّهِ» باشد، كافى است و بهتر است بگويد: «لا إلهَ إلَّااللَّهُ الْحَليمُ الْكَريمُ، لاإلهَ إلَّااللَّهُ الْعَلِىُّ الْعَظيمُ، سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ السَّمواتِ السَّبْعِ وَرَبِّ الْأرَضينِ السَّبْعِ وَما فيهِنَّ وَما بَيْنَهُنَّ وَرَبِّ الْعَرْشِ الْعَظيمِ، وَالْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ».

«مسأله ١١٤٥» مستحب است نمازگزار قنوت را بلند بخواند، ولى براى كسى كه‌