رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٣ - راه ثابت شدن نجاست

مگر آن كه معلوم شود مست كننده است كه در اين صورت نجس هم مى‌باشد.

«مسأله ١٠٣» اگر خرما، مويز، كشمش و آب آنها جوش بيايند، بنابر احتياط حكم انگور و آب آن را دارند، خصوصاً در كشمش.

«مسأله ١٠٤» هر مايعى كه مست كننده باشد، مقدار كم آن نيز حرام و نجس است، ولو اين كه به جهت كم بودن، مست كننده نباشد.

١٠- فُقّاع‌

«مسأله ١٠٥» فُقّاع كه از جو گرفته مى‌شود و به آن آبجو مى‌گويند، نجس است؛ ولى آبى كه به دستور پزشك از جو مى‌گيرند و مست كننده نيست و به آن «ماءالشعير» مى‌گويند، پاك است.

١١- عرق شتر نجاستخوار

«مسأله ١٠٦» عرق شتر نجاستخوار (يعنى شترى كه به خوردن مدفوع انسان عادت كرده) بنابر احتياط نجس است، ولى اگر حيوانات ديگر نجاستخوار شوند، اجتناب از عرق آنها لازم نيست. ادرار و مدفوع هر حيوانى كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده نجس است.

«مسأله ١٠٧» گوشت، شير و تخم حيوان نجاستخوار نجس نيست، ولى خوردن آن حرام مى‌باشد.

عرق جُنُب از حرام‌

«مسأله ١٠٨» عرق جنب از حرام، خواه جنابت به واسطه زنا، لواط، استمناء و يا غير آن باشد، نجس نيست و مى‌توان با لباس يا بدن آلوده به آن نماز خواند.

راه ثابت شدن نجاست‌

«مسأله ١٠٩» نجاست هر چيزى از سه راه ثابت مى‌شود: