رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٥٩٠ - احكام لُقَطه

كالاى پيدا شده داراى اهميّت باشد و بايد به وسيله روزنامه يا نظاير آن آگهى و اعلام نمايد- مى‌تواند هزينه معرّفى و آگهى را از صاحب آن بگيرد.

«مسأله ٣١٢١» اگر تا يك سال اعلام كند و صاحب مال پيدا نشود، مى‌تواند به قصد اين كه هر وقت صاحب آن پيدا شد عوض آن را به او بدهد، براى خود بردارد يا براى او نگهدارى كند كه هر وقت پيدا شد به او بدهد، ولى احتياط مستحب آن است كه از طرف صاحب آن صدقه بدهد، امّا چيزى كه در حرم (مكّه) پيدا شود، احتياط واجب آن است كه آن را براى خود برندارد بلكه صدقه دهد.

«مسأله ٣١٢٢» اگر بعد از آن كه يك سال اعلام كرد و صاحب مال پيدا نشد، مال را براى صاحب آن نگهدارى كند و از بين برود، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى يا زياده‌روى نكرده باشد، ضامن نيست؛ همچنين اگر آن مال را به حاكم شرعى تحويل دهد و سپس صاحب آن پيدا شود، ضامن نيست؛ ولى اگر از طرف صاحب آن صدقه داده باشد يا براى خود برداشته باشد، ضامن است.

«مسأله ٣١٢٣» كسى كه مالى را پيدا كرده، اگر عمداً به دستورى كه گفته شد اعلام نكند، علاوه بر اين كه معصيت كرده، باز هم واجب است اعلام كند.

«مسأله ٣١٢٤» اگر بچّه نابالغ چيزى پيدا كند، ولىّ او بايد اعلام نمايد.

«مسأله ٣١٢٥» اگر انسان در بين سالى كه اعلام مى‌كند، از پيدا شدن صاحب مال نااميد شود، اگر نخواهد آن را اعلام كند، احتياط واجب آن است كه آن را صدقه بدهد.

«مسأله ٣١٢٦» اگر در بين سالى كه اعلام مى‌كند، مال از بين برود، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى يا زياده‌روى كرده باشد، بايد عوض آن را به صاحب آن بدهد و اگر كوتاهى نكرده و زياده‌روى هم ننموده باشد، چيزى بر او واجب نيست.

«مسأله ٣١٢٧» اگر مالى را كه نشانه دارد و قيمت آن به «٦/ ١٢» نخود نقره سكّه‌دار مى‌رسد، در جايى پيدا كند كه معلوم است به واسطه اعلام صاحب آن پيدا نمى‌شود، مى‌تواند در روز اوّل آن را از طرف صاحب آن صدقه بدهد و چنانچه صاحب آن پيدا شود و به صدقه دادن راضى نشود، بايد عوض آن را به او بدهد و ثواب صدقه‌اى‌