رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٨٠ - نماز آيات

چيزهايى كه در نماز جماعت مستحب‌اند

«مسأله ١٥٤٦» مستحب است امام در وسط صف بايستد و اهل علم و كمال و تقوا در صف اوّل بايستند.

«مسأله ١٥٤٧» مستحب است صف‌هاى جماعت منظّم باشند و بين كسانى كه در يك صف ايستاده‌اند، فاصله نباشد و شانه آنان در رديف يكديگر باشد.

«مسأله ١٥٤٨» مستحب است بعد از گفتن «قَدْ قامَتِ الصَّلاةُ»، مأمومين برخيزند.

«مسأله ١٥٤٩» مستحب است امام جماعت، حال مأمومى را كه از ديگران ضعيف‌تر است رعايت كند و عجله نكند تا افراد ضعيف به او برسند و نيز مستحب است قنوت و ركوع و سجود را طولانى نكند، مگر اين كه بداند همه كسانى كه به او اقتدا كرده‌اند، به اين عمل مايلند.

«مسأله ١٥٥٠» مستحب است امام جماعت در حمد و سوره و ذكرهايى كه بلند مى‌خواند، صداى خود را به قدرى بلند كند كه ديگران بشنوند، ولى نبايد بيش از اندازه صدا را بلند كند.

«مسأله ١٥٥١» اگر امام در ركوع بفهمد كسى تازه رسيده و مى‌خواهد اقتدا كند، مستحب است ركوع را دو برابر هميشه طول بدهد و بعد برخيزد، اگرچه بفهمد فرد ديگرى هم براى اقتدا وارد شده است.

چيزهايى كه در نماز جماعت مكروه‌اند

«مسأله ١٥٥٢» اگر در صف‌هاى جماعت جا باشد، مكروه است انسان تنها بايستد.

«مسأله ١٥٥٣» مكروه است مأموم ذكرهاى نماز را به گونه‌اى بگويد كه امام بشنود.

«مسأله ١٥٥٤» اقتدا نمودن مسافر به غير مسافر و يا غير مسافر به مسافر مكروه است.

نماز آيات‌

«مسأله ١٥٥٥» نماز آيات كه دستور آن بعداً گفته خواهد شد، به واسطه‌