رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٥٦ - زكات گندم، جو، خرما و كشمش

مصرف كنند، اگرچه به قدرى باشند كه چنانچه باقى مى‌ماندند، خشك شده آنها به اندازه نصاب مى‌رسيد، زكات آنها واجب نيست.

«مسأله ١٩٨٤» اگر بعد از وجوب زكات و پيش از دادن آن، خود او و زن و فرزندانش از انگور، خرما، جو يا گندم متعلّق زكات بخورند يا مثلًا بدون قصد زكات، آن را به فقير بدهد، بايد زكات مقدارى را كه مصرف شده بپردازد.

«مسأله ١٩٨٥» اگر بعد از آن كه زكات گندم، جو، خرما و انگور واجب شد، مالك آن بميرد، بايد مقدار زكات را از مال او بدهند؛ ولى اگر پيش از واجب شدن زكات بميرد، هر يك از ورثه كه سهم او به اندازه نصاب برسد، بايد زكات سهم خود را بدهد.

«مسأله ١٩٨٦» كسى كه از طرف حاكم شرع مأمور جمع‌آورى زكات است، هنگام خرمن كه گندم و جو را از كاه جدا مى‌كنند و هنگامى كه وقت چيدن خرما و كشمش رسيد، مى‌تواند زكات را مطالبه كند و اگر مالك ندهد و چيزى كه زكات آن واجب شده از بين برود، بايد عوض آن را بدهد.

«مسأله ١٩٨٧» اگر بعد از مالك شدن درخت خرما و انگور يا زراعت گندم و جو، زكات آنها واجب شود، بايد زكات آنها را بدهد.

«مسأله ١٩٨٨» اگر بعد از آن كه زكات گندم، جو، خرما و انگور واجب شد، زراعت و درخت را بفروشد، بايد زكات آنها را بدهد.

«مسأله ١٩٨٩» اگر شخصى گندم، جو، خرما يا انگور را بخرد و بداند كه فروشنده زكات آن را داده يا شك كند كه فروشنده زكات آن را داده يا نه، چيزى بر او واجب نيست و اگر بداند كه زكات آن را نداده، معامله صحيح است و احتياج به اجازه حاكم شرع ندارد، خصوصاً اگر بداند كه فروشنده به هنگام فروش، پرداخت زكات آن را از مال ديگر خود به عهده گرفته است؛ ولى چنانچه بعداً بفهمد كه فروشنده زكات را پرداخت نكرده است، بر او واجب است كه زكات را بپردازد و مى‌تواند پس از آن به فروشنده مراجعه كرده و آن را از وى مطالبه كند.

«مسأله ١٩٩٠» اگر وزن گندم، جو، خرما و كشمش، هنگامى كه تازه است به‌