رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٥٠٤ - احكام هِبه (بخشش) و ابراء

«مسأله ٢٧٠٤» در ابراء طلبكار بايد داراى شرايط هبه كننده (كه در مسأله ٢٦٩٨ گفته شد) باشد.

«مسأله ٢٧٠٥» ابراء ذمّه ميت از دَين صحيح است.

«مسأله ٢٧٠٦» هبه كننده مى‌تواند در مقابل چيزى كه مى‌بخشد عوضى قرار دهد و آن را از طرف بگيرد و به آن «هبه معوّضه» مى‌گويند و لازم نيست عوض آن، عين و جنس باشد، بلكه مى‌تواند هر كارى را كه نفع آن به شكلى به بخشنده مى‌رسد عوض هبه قرار دهد، مثلًا بخواهد در مقابل هبه، طلبى را كه طرف از هبه كننده دارد ببخشد يا كار مشروعى را براى او انجام دهد.

«مسأله ٢٧٠٧» كسى كه هبه را قبول مى‌كند، چنانچه شرطى به عهده او نهاده شود، بنابر احتياط بايد به آن عمل نمايد؛ بنابر اين اگر هبه كننده چيزى را به كسى ببخشد به شرط آن كه او هم چيزى را به او هبه كند، بنابر احتياط بايد طرف به آن شرط عمل نمايد و چنانچه از آن امتناع كند و يا عمل به آن ممكن نباشد، بخشنده مى‌تواند هبه را به هم بزند.

«مسأله ٢٧٠٨» جهيزيّه‌اى كه پدر و مادر به دختر مى‌دهند، اگر به واسطه صلح يا بخشش ملك او نموده باشند، نمى‌توانند از او پس بگيرند، ولى اگر ملك او نكرده باشند، پس گرفتن آن مانعى ندارد؛ همچنين است حكم جواهرات يا چيزهاى ديگرى كه شوهر براى همسر خود تهيّه مى‌كند يا پدر به فرزند خود مى‌دهد.