رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٥٠٦ - احكام صدقه

«مسأله ٢٧١٢» كسى كه صدقه مستحب را مى‌گيرد، لازم نيست مسلمان يا مؤمن باشد، بلكه به كافرِ اهل كتاب فقيرى كه در بلاد مسلمانان با اجازه و رضايت آنها ساكن شده باشد نيز مى‌توان صدقه مستحب داد.

«مسأله ٢٧١٣» سيّد مى‌تواند صدقات واجب يا مستحب خود را به سيّد يا غير سيّد بدهد و غير سيّد مى‌تواند صدقه مستحب خود را به سيّد بپردازد، ولى نمى‌تواند صدقه واجب خود- نظير زكات مال و زكات فطره- را به سيّد بدهد، و چنانچه پرداخت كفّارات و ردّ مظالم بر غير سيّد واجب شود، بنابر احتياط واجب نمى‌تواند آن را به سيّد بدهد.

«مسأله ٢٧١٤» مكروه است انسان از كسى كه به او صدقه داده، درخواست كند آنچه را به او صدقه داده به وى ببخشد يا به او بفروشد؛ ولى اگر خود صدقه گيرنده بخواهد بعد از قيمت‌گذارى، آن را بفروشد كسى كه صدقه را به وى داده در خريدن آن بر ديگران مقدّم است و كراهتى نيز در اين عمل وجود ندارد. همچنين اگر آن مال به سببى مثل ارث دوباره به او برسد، قبول آن كراهت ندارد.

«مسأله ٢٧١٥» ردّ كسى كه درخواست كمك كرده و نيز درخواست كمك از ديگران بدون داشتن نياز، شديداً كراهت دارد و گاهى جايز نيست.