رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٧٨ - اذان و اقامه

براى آموختن احكام اسلام و آشنايى با مسجد باشد، اشكال ندارد و كسى كه پياز و سير و مانند آنها خورده و بوى دهانش مردم را اذيّت مى‌كند، مكروه است به مسجد برود.

اذان و اقامه‌

«مسأله ٩٣٩» براى مرد و زن مستحب است پيش از نمازهاى واجب شبانه‌روزى اذان و اقامه بگويند، ولى پيش از نماز عيد فطر و قربان- اگر به جماعت خوانده شوند- مستحب است سه مرتبه بگويند: «الصَّلاة» و در نمازهاى واجب ديگر و همچنين نماز عيد فطر و قربان اگر فرادى‌ خوانده شوند، سه مرتبه‌ «الصَّلاة» را به اميد ثواب بگويند.

«مسأله ٩٤٠» مستحب است در روز اوّلى كه بچّه به دنيا مى‌آيد يا پيش از آن كه بند ناف او بيفتد، در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه بگويند.

«مسأله ٩٤١» اذان داراى هيجده جمله است كه به ترتيب عبارتند از: «اللَّهُ أكْبَرُ»[١] چهار مرتبه و «أَشْهَدُ أنْ لاإلهَ إلَّااللَّهُ‌[٢]، أَشْهَدُ أنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ‌[٣]، حَىَّ عَلَى الصَّلاةِ[٤]، حَىَ‌ عَلَى الْفَلاحِ‌[٥]، حَىَّ عَلى‌ خَيْرِ الْعَمَلِ‌[٦]، اللَّهُ أكْبَرُ، لاإلهَ إلَّااللَّهُ‌[٧]» هر يك دو مرتبه و اقامه داراى هفده جمله است، يعنى دو مرتبه‌ «اللَّهُ أكْبَرُ» از اوّل اذان و يك مرتبه‌ «لا إلهَ إلَّااللَّهُ» از آخر آن كم مى‌شود و بعد از گفتن‌ «حَىَّ عَلى‌ خَيْرِ الْعَمَلِ» بايد دو مرتبه‌ «قَدْ قامَتِ الصَّلاةُ»[٨] به آن اضافه نمود.

«مسأله ٩٤٢» «أشْهَدُ أنَّ عَلِيّاً أميرَالْمُؤْمِنينَ وَلِىُّ اللَّهِ»[٩] جزء اذان و اقامه نيست، ولى خوبست بعد از «أَشْهَدُ أنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ» به قصد قربت مطلقه گفته شود.

[١]- يعنى:« خداى تعالى بزرگ‌تر از آن است كه او را وصف كنند».

[٢]- يعنى:« شهادت مى‌دهم كه معبودى جز خداوند يكتا و بى‌همتا، نيست».

[٣]- يعنى:« شهادت مى‌دهم كه حضرت محمد بن عبداللَّه صلى الله عليه و آله و سلم پيامبر و فرستاده خدا است».

[٤]- يعنى:« بشتاب براى نماز».

[٥]- يعنى:« بشتاب براى رستگارى».

[٦]- يعنى:« بشتاب براى بهترين كارها كه نماز است».

[٧]- يعنى:« معبودى جز خداى يكتا و بى‌همتا، نيست».

[٨]- يعنى:« به تحقيق نماز بر پاشد».

[٩]- يعنى:« شهادت مى‌دهم كه حضرت على عليه السلام اميرالمؤمنين، ولىّ خدا بر خلق است».