رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٧٦ - احكام مسجد

است، ولى وجوب پاك كردن آن محلّ اشكال است.

«مسأله ٩٢٥» نجس كردن حرم پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و امامان عليهم السلام حرام است و اگر يكى از آنها نجس شود، چنانچه نجس ماندن آن بى‌احترامى باشد، پاك كردن آن واجب است، بلكه احتياط مستحب آن است كه اگر بى‌احترامى نيز نباشد، آن را تطهير كنند.

«مسأله ٩٢٦» اگر حصير يا فرش مسجد نجس شود، بنابر احتياط واجب بايد آن را آب بكشند و بنابر احتياط واجب نبايد محل نجس آن را ببرند.

«مسأله ٩٢٧» بردن عين نجس- مانند خون- و يا چيزى كه نجس شده به مسجد، اگر موجب سرايت نجاست به مسجد نشود، اشكال ندارد؛ اما چنانچه موجب بى‌احترامى به مسجد باشد، حرام است.

«مسأله ٩٢٨» اگر گذاشتن جسد ميّت در مسجد پيش از غسل دادن آن موجب سرايت نجاست به مسجد و يا هتك احترام نباشد، مانعى ندارد، گرچه احوط ترك آن است؛ ولى اگر ميّت را غسل داده باشند، گذاشتن آن در مسجد اشكال ندارد.

«مسأله ٩٢٩» اگر در مسجد براى روضه‌خوانى چادر بزنند و سياهى بكوبند و آن را فرش كنند و اسباب چاى در آن ببرند و همچنين برگزارى مراسم گوناگون در مسجد از قبيل عروسى و مجلس ختم اگر موجب ضرر به مسجد و هتك حرمت آن و مانع نماز خواندن نشود، با رعايت مصلحت وقف و اذن متولّى اشكال ندارد.

«مسأله ٩٣٠» بنابر احتياط واجب نبايد مسجد را با طلا زينت نمايند و همچنين نبايد صورت چيزهايى را كه مثل انسان و حيوان روح دارند، در مسجد نقش كنند و نقاشى چيزهايى كه روح ندارند، مثل گُل و بوته مكروه است.

«مسأله ٩٣١» حتى اگر مسجد خراب شود، نمى‌توانند آن را بفروشند يا داخل ملك و جاده نمايند.

«مسأله ٩٣٢» فروختن در و پنجره و چيزهاى ديگر مسجد، حرام است و اگر مسجد خراب شود، بايد آنها را صرف تعمير همان مسجد كنند و چنانچه در همان مسجد قابل استفاده نباشند، بايد در مسجد ديگر مصرف شوند، ولى اگر قابل استفاده در ساير