٥٣. محمد بن يحيى > احمد بن محمد > علي بن الحكم[٤٣٨] > ابي جميلة المفضل بن صالح > محمد الحلبي و زرارة و محمد بن مسلم > ابي جعفر و أبي عبد الله٨ (١).[٤٣٩]

٥٤. ابو علي الأشعري > محمد بن حسان[٤٤٠] > محمد بن علي[٤٤١] > ابي جميلة> الحلبي و زرارة و محمد بن مسلم و حمران بن أعين > ابي جعفر و أبي عبد الله٨ (١).[٤٤٢]

٥٥. ابو علي الأشعري > محمد بن حسان > محمد بن علي > ابي جميلة> الحلبي و زرارة أيضاً و محمد بن مسلم و حمران بن أعين > ابي جعفر و أبي عبد الله٨ (١).[٤٤٣]

٥٦. محمد بن احمد بن الصلت > عبد الله بن الصلت[٤٤٤] > يونس > المفضّل بن صالح > محمد الحلبي (١).[٤٤٥]

٥٧. حميد بن زياد > ابن سماعة[٤٤٦] > غير واحد[٤٤٧] > أبان بن عثمان > محمد الحلبي (٢).[٤٤٨]

٥٨. حميد بن زياد > ابن سماعة> غير واحد > أبان > محمد الحلبي (١).[٤٤٩]

٥٩. محمد بن يحيى > عبد الله بن محمد > علي بن الحكم[٤٥٠] > أبان بن عثمان > محمد الحلبي > قال سألته٧ (١).[٤٥١]

٦٠. محمد بن يحيى > احمد بن محمد > علي بن الحكم > أبان > الحلبي (١).[٤٥٢]

[٤٣٨]. مراد، علي بن الحكم الأنباري است.

[٤٣٩]. همان، ج٧، ص٤٤٧.

[٤٤٠]. مراد، محمد بن حسان الرازي است.

[٤٤١]. مراد، محمد بن علي أبو سمينة است.

[٤٤٢]. همان، ج٦، ص٤٠٢.

[٤٤٣]. همان، ص٤٠٤.

[٤٤٤]. بنا بر اشارة کلینی ( الكافي، ج٨، ص٣٣٤، ح٥٢٣) ابی طالب عبد الله بن الصلت القمي عموی محمد بن أحمد بن علي بن الصلت بوده است. ظاهراً محمد بن أحمد بن علي بن الصلت راوى كتاب عمويش ـ كه از اصحاب امام رضا٧ است ـ بوده است. نام او را در بیشتر اسناد روایات عمویش می‌توان دید.

[٤٤٥]. الكافي، ج٨، ص٢٦٧.

[٤٤٦]. مراد، الحسن بن محمد بن سماعة است.

[٤٤٧]. حدود يكصد و پنجاه روایت در الكافي هست که «حميد بن زياد، عن الحسن بن محمد بن سماعة» با واسطه‌های مختلف از أبان بن عثمان روايت می‌کند. از واسطه‌های میان ابن سماعة و أبان، در حدود ٩٢ روايت، با تعبير «عن غير واحد»، در شش روايت با تعبير «عن بعض أصحابه»، در پنج روايت با تعبیر «عمن ذكره»، و در سه روايت با تعبير «عدة من أصحابنا» یاد شده است. البته در تعدادى از روايات، اين افراد مشخص شده‌اند. در يازده روايت «عن جعفر بن سماعة» يا «عن جعفر بن سماعة و غيره»، در ٢٧ روايت، «عن احمد بن الحسن الميثمي»، در دو روايت «عن أحمد بن عديسي»، در یک روايت «عن محمد بن أيوب، عن أحمد بن محمد بن ابي نصر»، و در يك روايت «عن محسن بن احمد» آمده است. به نظر می‌رسد این واسطه‌ها از مشایخ و افراد مشهور بوده و مانند عدة من أصحابنا در روایات کلینی مورد اعتماد اصحاب بوده‌اند.

[٤٤٨]. همان، ج٤، ص٤٠٠، ٤٠٥.

[٤٤٩]. همان، ص٣٤٦.

[٤٥٠]. در الكافي طريق «محمد بن يحيى، عن عبد الله بن محمد، عن علي بن الحكم، عن أبان بن عثمان» در حدود ٥٥ بار تكرار شده است. بنابراین از طرق مشهور به شمار می‌رود.

[٤٥١]. همان، ج٦، ص٢١١.

[٤٥٢]. همان، ص٤٦٧.