شرح دعاى سحر« ترجمه فارسى»
(١)
خطبه كتاب
٥ ص
(٢)
اللّهم همان يا الله است
٥ ص
(٣)
انّي (مَن)
٨ ص
(٤)
اسئلك
٩ ص
(٥)
(از تو درخواست ميكنم)
٩ ص
(٦)
توضيحي درباره صفات بهاء و جمال
٢٠ ص
(٧)
نقل و كشف
٢١ ص
(٨)
لمعه (بارقهاي از نور)
٢٨ ص
(٩)
نور
٤٠ ص
(١٠)
پاسخ يك اشكال
٤٦ ص
(١١)
يادآوري
٤٩ ص
(١٢)
توضيح
٥٤ ص
(١٣)
تمثيل
٥٦ ص
(١٤)
بشارت
٥٨ ص
(١٥)
سخني از نور
٦٠ ص
(١٦)
سخني براي اتمام مقال و روشنگري حال
٦٢ ص
(١٧)
نور
٧٤ ص
(١٨)
راهنمايي
٧٥ ص
(١٩)
باب حدوث اسماء
٧٨ ص
(٢٠)
دنباله كلام و دستاورد
٨٨ ص
(٢١)
نقل و تتميم مطلب
٨٩ ص
(٢٢)
بازگشت
٩١ ص
(٢٣)
راهى به حقيقت
٩٩ ص
(٢٤)
نور مشرقي
١٠١ ص
(٢٥)
دستاوردى از دانش نور
١٠٣ ص
(٢٦)
تتميم و تنوير
١٠٥ ص
(٢٧)
هشدار به بينشطلبان و بيدار باش به خوابآلودگان
١١١ ص
(٢٨)
تابشى از عرش
١١٢ ص
(٢٩)
هشدار به زبان اهل ذوق
١٢٠ ص
(٣٠)
دنباله سخن
١٣٠ ص
(٣١)
شرح اصطلاحات
١٥٣ ص
(٣٢)
ائمه سبعه (هفتگانه)
١٥٣ ص
(٣٣)
اتصالات
١٥٣ ص
(٣٤)
احديت جمع
١٥٣ ص
(٣٥)
اسفار اربعه
١٥٤ ص
(٣٦)
اسم اعظم
١٥٥ ص
(٣٧)
اشارات (جمع اشاره)
١٥٦ ص
(٣٨)
اضافة اشراقى
١٥٦ ص
(٣٩)
اعيان ثابته
١٥٦ ص
(٤٠)
تجلى
١٥٦ ص
(٤١)
تعين
١٥٧ ص
(٤٢)
تكثر عَرضى و تكثر طولى
١٥٨ ص
(٤٣)
تمكن
١٥٨ ص
(٤٤)
جبروت
١٥٨ ص
(٤٥)
جذبات (جمع جذبه)
١٥٩ ص
(٤٦)
جذوات (جمع جذوه)
١٥٩ ص
(٤٧)
حال
١٥٩ ص
(٤٨)
حضرت
١٦٠ ص
(٤٩)
حضرات خمس
١٦٠ ص
(٥٠)
خطورات
١٦١ ص
(٥١)
صحو اول و ثانى
١٦١ ص
(٥٢)
ظلّ منبسط
١٦٢ ص
(٥٣)
ظهور
١٦٣ ص
(٥٤)
عالَم
١٦٣ ص
(٥٥)
عالم خيال و مثال مطلق
١٦٣ ص
(٥٦)
عالم دهر
١٦٤ ص
(٥٧)
عقل تفصيلى
١٦٤ ص
(٥٨)
عما
١٦٤ ص
(٥٩)
غيب
١٦٥ ص
(٦٠)
غيب الغيب
١٦٥ ص
(٦١)
غيب الغيوب
١٦٥ ص
(٦٢)
غيب مطلق
١٦٥ ص
(٦٣)
غيب مقيّد
١٦٥ ص
(٦٤)
غيب هويّت
١٦٦ ص
(٦٥)
فيض اقدس و مقدس
١٦٦ ص
(٦٦)
كرامت
١٦٧ ص
(٦٧)
كنز مخفى
١٦٧ ص
(٦٨)
لطف
١٦٧ ص
(٦٩)
مشاهده
١٦٧ ص
(٧٠)
مقام
١٦٨ ص
(٧١)
مقام «كثرت در وحدت» و «وحدت در كثرت»
١٦٩ ص
(٧٢)
نفوس اسپهبديه
١٧٠ ص
(٧٣)
واحديت
١٧٠ ص
(٧٤)
واردات
١٧٠ ص
(٧٥)
وقت
١٧٠ ص
(٧٦)
يوم بروز و ظهور
١٧١ ص
(٧٧)
فهارس
١٧٣ ص
(٧٨)
فهرست مطالب كتاب
١٧٣ ص
(٧٩)
فهرست آيات
١٧٣ ص
(٨٠)
فهرست روايات
١٧٣ ص
(٨١)
فهرست منابع شرح اصطلاحات
١٧٣ ص
(٨٢)
فهرست منابع پاورقيها
١٧٣ ص
(٨٣)
فهرست مطالب كتاب
١٧٥ ص
(٨٤)
فهرست آيات
١٧٩ ص
(٨٥)
فهرست روايات
١٨١ ص
(٨٦)
فهرست منابع شرح اصطلاحات
١٨٣ ص
(٨٧)
فهرست منابع پاورقىها
١٨٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص

شرح دعاى سحر« ترجمه فارسى» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣١ - دنباله سخن

اللهم انّي اسئلك من شرفك باشرفه و كلّ شرفك شريف. اللهم انّي اسئلك بشرفك كلّه ...

پروردگارا، از تو در خواست مي‌كنم به شريف‌ترين شرفت حال آن كه همه شرف تو شريف است. بارالها، از تو به همه شرفت درخواست مي‌كنم.

از اموري كه روشن است و ذكر آن نزد الهيون از اصحاب حكمت متعاليه و فلسفه عالي و پويندگان اهل ذوق و صاحبدلان صاف و صاحب ديدگان بينا و سالم شايع گرديده، با وجود اختلافي كه در آيين و مشربشان وجود دارد كه برخي با سلوك علمي و روش برهان و يا بعضي با سير عرفاني و كشف معنوي وجدانى عياني، به دنبال خلوت‌هايي كه داشته‌اند و مجهز شدن در دنيا براي آخرت و سير كردن از حدود بقعه تاريك امكان به فضاي عالم قدس، آن است كه:

وجود خير و شرف و نور زيبايي و درخشش است و عدم شر و پستي و تاريكي و سياهي است. پس وجود] حق تعالي [خير محض و شرافت صرف است كه همه اشيا مشتاق اويند و هر متكبر گردنكشي در برابر او فروتن است و همه موجودات او را مي‌جويند و همه كائنات به او عشق مي‌ورزند، و همه خوبي و شرافت بر مدار وي مي‌گردد و همه سالكان به او توجه دارند و همه پويندگان آب در كنارش به زمين مي‌نشينند و در آستان او همه كاروانيان رحل اقامت مي‌افكنند، و اگر از خير سخني گفته شود، او ابتدا و انتها و آشكار و نهان و ريشه گنجينه آن است. اما همه اينها نه به معناي مصدري و مفهوم انتزاعي اعتباري، بلكه از جهت آن كه وي حقيقت وقوع در خارج و عين اعيان خارجي و متن حقايق نفس‌الامري است و اصل همه تحققها و ذات‌بخش همه ذاتها و جوهربخش‌