شرح دعاى سحر« ترجمه فارسى» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣٧ - دنباله سخن

اللّهم انّي اسئلك من ملكك بافخره و كلّ ملكك فاخر. اللّهم انّي اسئلك بملكك كلّه ...

خدايا، از تو درخواست مي‌كنم فاخرترين مملكتت را و تمامي ملك‌تو فاخر است. خدايا، من به تمامي ملكت از تو درخواست مي‌كنم.

اگر ملك به معني مملكت باشد چنانچه در آيه‌ «قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ [١]؛ بگو اي خداوند صاحب مملكت، مملكت را به هر كه بخواهي مي‌دهي»، به اين معناست آن گاه فاخريّت ملك و عظمت وحيديت او به اعتبار آنچه در حكمت متعاليه با دليل لمّي به اثبات رسيده (كه نظام موجود كامل‌ترين و بهترين نظام‌هاي قابل تصور است) خواهد بود؛ چرا چنين نباشد در حالي كه اين نظام سايه نظام رباني است كه خود تابع جمال جميل مطلق است‌ [٢]. افخريت نيز به اعتبار مراتب غيبي و مجرد آن و نظام عقلي و نشئه تجرديّه است.

اما اگر ملك به معني مالكيّت باشد چنانچه در آيه‌ «لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ» [٣] آمده آن گاه عظمت و فاخريّت آن به اعتبار تجليات اسمائيه در حضرت علميه خواهد بود و افخريت به اعتبار تجلي به اسماء محيط و شامل. پس ملك آسمان‌ها و زمين و ملكوت آن‌ها از آنِ اوست و گريز از حكومت و خروج از مملكت او ممكن نيست، زيرا حكومت او بر همه موجودات، حتّي بر اعيان ممتنعات و اعدام، گسترش دارد. به همين ترتيب، سلطنت او بر

[١]. آل عمران/ ٢٦.

[٢]. اسفار اربعه.

[٣]. غافر/ ١٦.