خداوند سه اسم از آن را به جهت نياز خلق به آن‌ها آشكار فرمود و يكي را در حجاب نگاه داشت و اين، همان اسم مكنون مخزون است. اين‌ها اسمائي است كه ظاهر شدند. پس، ظاهر، در واقع، خداوند تبارك و تعالي است.

و خداوند سبحان براي هر يك از اين اسم‌ها چهار ركن قرار داد و بدين ترتيب، دوازده ركن ايجاد شد. سپس، براي هر يك از اين ركن‌ها سي اسم فعل كه منسوب به آن ركن بودند خلق فرمود كه عبارتند از: رحمان، رحيم، ملك، قدوس، خالق، باري، مصوّر، حيّ، قيوّم، لا تأخذه سنة و لا نوم، عليم، خبير، سميع، بصير، حكيم، عزيز، جبار، متكبّر، عليّ، عظيم، مقتدر، قادر، سلام، مومن، مهيمن، منشي‌ء، بديع، رفيع، جليل، كريم، رازق، محيي، مميت، باعث و وارث.

اين اسماء و هر چه از اسماء حسني باشد (تا سيصد و شصت اسم) همگي منسوب به آن سه اسم هستند و آن سه اسم ركن محسوب مي‌شوند و آن اسم واحد مكنون مخزون به وسيله اين سه اسم پوشيده شده است و اين است آنچه خداوند متعال فرموده: بگو خدا را به نام الله يا به نام رحمان بخوانيد. هر كدام را بخوانيد اسماء حسني از آن اوست».

اگر در اين روايت شريف تامّل كني، قطعاً اسرار علم و معرفت بر تو مكشوف مي‌شود و باب امور نهان اسماء الهي به رويت گشوده مي‌گردد، چگونه چنين نباشد حال آن كه اين حديث از معدن وحي و نبوّت صادر شده و از آسمان علم و جايگاه‌هاي معرفت نازل گرديده است؟

عارف رباني ملا محسن فيض كاشاني‌ [١]، انار الله برهانه، در شرح اين حديث شريف گفته:

به نظر مي‌رسد اسمي كه به صفات مذكور توصيف شده اشاره دارد به اولين موجودي كه خداوند خلق فرموده كه در باب عقل ذكرش گذشت يعني نور

[١]. محمد بن شاه مرتضي (١٠٠٧- ١٠٩١) معروف به ملا محسن فيض، فقيه و مفسر و فيلسوف و محدث بزرگ قرن ١١ هجري است. از آثار اوست: الوافي، الصافي، المحجة البيضاء، و علم اليقين.