اين ساختمان وجودي نيز كه محمّد بن عبدالله، صلي الله عليه و آله، ناميده شده و از عالم علم الهي براي رهايي اسيران زندان عالم طبيعت به عالم ملك نازل شده، اجمال و خلاصه آن حقيقت كلي است و همه مراتب در نهاد او نهفته است؛ همان گونه كه عقل تفصيلي در عقل بسيط اجمالي نهفته و منطوي است. در يكي از خطبه‌هاي مولي‌الموحدين سيد و مولايمان حضرت علي بن ابي طالب، صلوات الله و سلامه عليه، آمده است: «انا اللوح. انا القلم. انا العرش. انا الكرسي. انا السموات. انا نقطة باءبسم الله‌ [١]؛ منم لوح، منم قلم، منم عرش، منم كرسي، منم آسمان‌هاي هفتگانه، منم نقطه باي‌بسم الله». زيرا آن حضرت، سلام الله عليه، از حيث مقام روحانيت با پيامبر، صلي الله عليه و آله، متحد است؛ چنان كه پيامبر، صلي الله عليه و آله، فرمود: «انا وعليّ من شجرة واحدة [٢]؛ من و علي عليهما السلام از درخت واحديم». و فرمود: «انا وعلي من نور واحد [٣]؛ من و علي از يك نوريم». و اخبار فراوان ديگري غير از اين‌ها كه بر اتحاد نور آن دو، عليهما السلام، دلالت دارد [٤].

اين روايت مفصل كافي نيز، بر مطالبي بيش از آنچه گفتيم دلالت مي‌كند كه ما، با وجود طولاني بودنش، از باب تيمّن و به منظور تبرّك جستن از انفاس شريفه معصومين، عليهم السلام، آن را نقل مي‌كنيم:

باب حدوث اسماء

علي بن محمد از صالح بن ابي حماد از حسين بن يزيد از ابن ابي حمزه از ابراهيم بن عمر از حضرت امام صادق، عليه السلام، نقل كرده كه فرمود: «ان الله تبارك و

[١]. مشارق انوار اليقين؛ ص ١٥٩.

[٢]. بحارالانوار؛ ج ٢٣، ص ٢٣٠.

[٣]. همان؛ ج ١٥، ص ١١.

[٤]. رك: همان؛ ج ١٥، ص ١٩- ٢٠ و ج ٢٢، ص ٢٧٨ و ج ٢٥، ص ٣ و ج ٢٦، ص ١٦ و ٣٤٩ و ج ٣٣، ص ٤٨٠؛ ينابيع المودة؛ ج ١، ص ٩ و ١٠.