شرح دعاى سحر« ترجمه فارسى» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٢٧ - هشدار به زبان اهل ذوق

اللهم اني اسئلك من مسائلك باحبّها اليك و كلّ مسائلك اليك حبيبه. اللهم انّي اسئلك بمسائلك كلّها ...

پروردگارا، از تو درخواست مى‌كنم به محبوب ترين درخواست‌ها نزد تو، حال آن كه هر درخواستى نزد تو محبوب است.

پروردگارا از تو درخواست مى‌كنم به همه درخواست‌ها از تو.

بدان كه خداي متعال در زمره صاحبان دعاي مستجاب و درخواست‌هاي محبوب قرارت دهد كه «سؤال» يعني درخواست سائل از مسئول با توجّه نمودن به او، براي حصول وجود يا كمالات وجود كه مورد نياز است، خواه توجّه ذاتى باشد يا حالي، باطني باشد يا ظاهري؛ به لسان استعداد باشد يا زبان حال يا مقال.

و سلسله موجودات و جميع ممكنات محتاج و نيازمند، به سبب فقر و احتياج ذاتي و صفتي، به سوي قيّوم مطلق و افاضه‌كننده بر حق، روي مي‌گردانند و به لسان استعداد وجود و كمالاتش را از حضرت او مي‌طلبند، و اگر استدعا و طلب نمي‌بود فيض، بر آن‌ها افاضه نمي‌شد، اگر چه اين استدعا نيز خود از غيب الجمع است، چنان كه محي الدين عربي گفته: «والقابل لايكون الّا من فيضه الأقدس؛ و قابل نخواهد بود مگر از ناحيه فيض اقدس او».

نخستين استدعا و سؤالي كه در عالم هستي واقع شد، استدعاي اسماء و صفات الهي با زباني متناسب با مقام آن‌ها و براى ظهور حضرت واحديّت از حضرت غيب مطلق بود. پس [خداوند] با افاضه فيض اقدس ارفع و ظل أبسط اعلي در حضرت جمعيّه ايشان را اجابت فرمود و اسماء و صفات ظهور يافتند و مقدم بر همه مقدم‌ها اسم جامع است كه ربّ انسان جامع و حاكم بر [ديگر] اسماء و صفات الهي و ظاهر به ظهور آن‌هاست؛ سپس به واسطه او ديگر اسماء به ترتيب احاطه و شمولشان ظهور يافتند.